DEEL III – Reisverslag Washington DC – Miami, juni 2016

De afgelopen weken maakte ik met mijn vriend een roadtrip van Washington DC naar Miami. We zijn al meerdere keren naar de westkust geweest, maar in het oosten hadden we alleen nog New York en Florida gezien. Tijd dus om ook deze kant van het land eens goed te gaan bekijken! In drie weken reden we per SUV van Washington, via de Smoky Mountains, Nashville en Atlanta, richting Florida. Hieronder vind je deel III van het verslag van deze reis.

Dag 15: Savannah

Prima geslapen op de bouwplaats, maar toen we het ontbijt tussen de afgeplakte vuilniszakken en stoffige tafels moesten nuttigen waren we er toch wel een beetje klaar mee. Er bleken nog genoeg hotels in de omgeving beschikbaar, dus we besloten de tweede nacht hier te annuleren en ergens anders heen te gaan. De receptioniste had echter blijkbaar vaker met dit bijltje gehakt en liet ons niet zonder slag of stoot gaan.

Ontbijtzaal Savannah Lobby Savannah

We hadden 24 uur van tevoren moeten annuleren en volgens haar viel het allemaal reuze mee met de werkzaamheden, want ‘ze waren toch niet aan het werk’. Nee oké, maar een half afgeplakt en afgebroken hotel is ook niet alles. Dan maar wachten op de manager, die zou er om 10.00 uur zijn. Al wachtend maar eens wat recente reviews van het hotel opgezocht, wat alleen maar klachten bleken te zijn over de werkzaamheden en de onbeschofte reacties van het personeel op opmerkingen hierover. Niemand leek onder de annuleringsvoorwaarden uit te zijn gekomen, dus we verwachtten inmiddels ook niet echt een oplossing meer van de manager in kwestie.

Goed, 10.10 uur nog steeds geen manager, dus ik besloot alvast opzichtig foto’s te gaan maken van alle lelijke plekken in het hotel, die we dan later op Tripadvisor konden posten. Ineens kwam Shaneequa Precious van de receptie naar ons toe (zo heette ze hoogstwaarschijnlijk niet, maar zo zag ze er wel uit) om te vertellen dat we toch mochten annuleren zonder voor de nacht te hoeven betalen. Of het door mijn gefotografeer kwam of door iets anders, we zullen het nooit weten. Inpakken wegwezen dus naar het Visitor Center downtown voor wifi, zodat we op Booking.com iets anders konden boeken. Een fijne Holiday Inn uitgezocht met rooftop pool, ontbijt en op een perfecte locatie. Ietsjepietsje duurder dan de vorige plek, maar hé, het is vakantie tenslotte.

Hier meteen heengereden, ingecheckt en het Historic District ingelopen, waar Savannah uiteindelijk allemaal om draait. Het is een mooi oud plaatsje, vol pleinen, parkjes en oude huizen. Er werd zelfs een deel gebruikt voor de opnames van een nieuwe serie voor Amazon Prime.

Prieeltje Huis Savannah

Het is wel weer bloedje heet, dus het was even bikkelen om alles te zien. Tussendoor dus maar afgekoeld met een ice coffee en even later een felgekleurde daiquiri. Na wat uurtjes sightseeing zijn we neergestreken bij de zalige rooftop pool met uitzicht op de rivier.

Savannah Filmset Ice coffee

Langs de rivier is een leuke boulevard met winkels en restaurantjes, daar hebben we vanavond rondgelopen en gegeten. Er wordt de afgelopen dagen telkens slecht weer voorspeld, maar ook vandaag is het de hele dag gewoon zonnig geweest. Hopelijk blijft dat de komende week zo en valt het mee met de voorspelde onweersbuien in Florida.

Dag 16: Savannah -> Orlando

Heerlijk geslapen in ons geweldige back-up hotel, gevolgd door een héérlijk ontbijt met havermout, pancakes, cinnamonrolls en bagels. Valet gebeld zodat ze de auto alvast konden voorrijden, uitgecheckt en on the road again.

Ontbijt Buffet

We gingen op weg naar Orlando vandaag, waar de afgelopen weken zoveel ellende is geweest dat we hopen dat het er nu even klaar is… Na het passeren van de Georgia-Florida staatsgrens hebben we meteen het Florida Welcome Center bezocht om een wegenkaart op te halen. Hier kregen we een glaasje vers sinaasappel- of grapefruitsap aangeboden.

Sapje Welcome to Florida

Toen we Orlando binnenreden was het meteen duidelijk dat we er waren, ‘Pray for Orlando’ all over the place. Na het inchecken hebben we even in de buurt rondgelopen om een restaurant te zoeken. Het werd uiteindelijk het restaurant tegenover het hotel,  waar we prima gegeten hebben.

Ons hotel ligt naast Universal, waar we morgen naartoe gaan. We zouden kunnen lopen, maar er gaat ook een shuttle, dus die kunnen we natuurlijk niet aan ons voorbij laten gaan. Hij gaat om 8.00 uur, dus dat wordt vroeg opstaan.

Als bonusmateriaal heb ik vandaag ook nog de meest hysterische, lelijke flyer ever voor jullie gevonden. Enjoy:

Holy Land

Dag 17: Universal

De dag begon vroeg, aangezien we om 8.00 uur de shuttlebus naar Universal wilden nemen. Nog even snel een bagel creamcheese en een sapje en hop de bus in, voor een ritje van toch algauw vijf minuten naar het park.

Het was ondanks het tijdstip al weer super warm, dus dat beloofde wat voor de rest van de dag. Via de restaurants en winkels aan de CityWalk liepen we naar het park, dat om 9.00 uur open zou gaan. We rekenden dus op even wachten in de hitte. We mochten wel vast inchecken en toen we verder liepen, bleken veel mensen al naar binnen te mogen. Waarschijnlijk gasten van de Universal hotels die ‘early access’ hadden. We bedachten dat wij ook wel een poging konden wagen, dus toen de jongen bij de poort naar onze tickets en room keys vroeg, zwaaiden we wat met onze telefoon en hotelpasjes en… mochten we doorlopen! Joehoe, we waren al binnen en het was nog heerlijk rustig.

Lege straten Nog rustig

Iedereen leek specifiek ergens naar op weg, dus wij hobbelden er maar achteraan. Dit bleek Diagon Alley te zijn, een Harry Potter-dorp met een indoor Harry Potter achtbaan waar gedurende de dag rijen kunnen staan van een paar uur. Dankzij de early access was het hier nu nog heel rustig. We namen de single rider line. Dan zaten we niet naast elkaar, maar konden we wel weer meteen doorlopen en instappen. De rit begon met een nogal steile afdaling, waardoor ik meteen alweer spijt had dat ik erin zat. Maar de rest viel mee en was erg mooi gemaakt, met 3D-effecten enzo.

Harry Potter Diagon Alley

Het park was nog steeds niet open voor het ‘gewone’ publiek, dus we konden nog even rustig rondkijken in Diagon Alley voor we de rest van het park gingen verkennen. Tot een uur of vier was het warm en zonnig, dus we hadden ruim de tijd om alles te bekijken. Toen begon het te regenen en te onweren en dit hield niet meer op. We besloten uiteindelijk dus maar te gaan. Aan de CityWalk zat een Bubba Gump, waar we onder andere in Chicago, Las Vegas en New York ook gegeten hebben en wat altijd goed beviel. Hier gingen we dan ook naartoe voor het diner. Na het eten hadden we geen zin meer om terug te lopen, dus hebben we een taxi gepakt die ons voor een paar dollar weer naar het hotel bracht. Vandaag weer op tijd naar bed, morgen staat de laatste rit op de planning. Miami here we come!

Dag 18: Orlando -> Miami

Gisteren hebben we Orlando verlaten en gingen we op weg naar Miami. Maar eerst nog langs Kennedy Space Center, op een uurtje rijden van Orlando. De kaartjes waren niet goedkoop en bij aankomst mochten we ook nog 10 dollar betalen voor de parking, maar hé, “we’re cheaper than Disney” aldus de parkeerwachter. Daar had hij een punt. Eerst even rondgekeken bij het Visitor Center en toen zijn we aangesloten in de rij voor de bustour over het terrein, toch wel het hoogtepunt van het ‘park’.

Kennedy Space Center Bustour

De bus reed langs verschillende gebouwen en lanceerplatforms, waaronder het platform waar een aantal Apollo’s de lucht in zijn geschoten. Er was één stop onderweg, een soort museum waar wat filmpjes werden vertoond, oude moonboots te zien waren, etc. Hier konden we meteen een penny pletten en een magneet scoren. Weer terug in de bus, waarbij we uit het raam nog een gordeldier rond zagen struinen. Terug bij het Visitor Center hebben we nog even rondgekeken in de Rocket Garden, een soort tuin waar replica’s van verschillende raketten stonden opgesteld.

Museum Rocket Garden

Toen werd het tijd om weer te vertrekken, want we hadden nog een paar uur rijden voor de boeg. Onderweg nog even langs de Starbucks voor een broodje en een bakkie en daarna in één keer doorgereden naar het hotel. Aan het begin van de avond reden we Miami Beach in en konden we inchecken in ons heerlijke hotel, Loews Miami Beach, geboekt via een Priceline Express deal. Van de dame bij de receptie kregen we nog een upgrade van een superior room die we geboekt hadden naar een kamer met balkon en ocean view, nice!

Miami Beach Collins Avenue

We zijn Ocean Drive opgelopen en hebben tussen de hysterische kroegen een Italiaan gevonden waar we prima hebben gegeten. Nu een paar dagen zon, zee, strand!

Dag 19: Relaxen in Miami

We werden wakker met een zonnetje, dus meteen opgestaan en naar het zwembad. Zoals we inmiddels gewend zijn (sinds ons verblijf in Aria Sky Suites in Las Vegas) (haha) kwam een ‘poolboy’ meteen vragen waar we wilden liggen en werden er twee bedjes voor ons opgemaakt.

Balkon Miami Zwembad Loews

Heerlijk een paar uurtjes gelegen en toen maar eens op zoek naar ontbijt. In het hotel zelf betaal je 32 dollar p.p. voor het ontbijtbuffet, dat vonden we iets te gortig. Maar de buren bleken een espressobar te zijn met broodjes enzo, dus daar konden we een prima breakfast vinden. Een havermoutje en toast met scrambled eggs meegenomen naar onze ligbedjes, waar toevallig ook net een meloendrankje werd uitgedeeld, een prima aanvulling.

Hier hebben we het tot een uur of drie volgehouden, toen begon de lucht wat te betrekken en kwamen er wolken voor de zon. Een goed moment om ons boeltje te pakken en terug te gaan naar de kamer, om ons klaar te maken voor het avondprogramma: de Miami Marlins vs de Colorado Rockies!

Een Ubertje besteld om naar het stadion te gaan. Dit bleek een overjarige chauffeur die de weg niet wist en een uitdaging had in het begrijpen van de GPS, maar na een paar foute afslagen kwamen we er dan toch.

Aangezien we nog niet gegeten hadden, gingen we eerst op zoek naar wat hapjes. Ik ging voor garlic parmasan fries, lekkah. Ik had tickets besteld via StubHub en we zaten behoorlijk vooraan, slechts vijf rijen achter de dug-out van de Marlins, topplekken.

Fries Bijna vooraan

De wedstrijd begon goed, met een aantal homeruns voor beide teams. Later werd het wat saaier en gebeurde er steeds minder. Gelukkig was daar het Marlins promoteam nog, dat onverminderd enthousiast tekeer ging. Sport kijken maakt hongerig, dus halverwege zijn we weer even naar boven gelopen en hebben we popcorn gehaald. Dit bleek gratis refill, maar de bak was zo groot dat we daar geen gebruik van hoefden te maken…

Promoteam Popcorn

Iets voor het einde zijn we vertrokken, aangezien het er naar uitzag dat de Marlins toch niet gingen winnen en we hiermee de drukte voor waren. Via de souvenirwinkel voor de broodnodige magneet zijn we naar een taxi gelopen, die ons weer naar het hotel bracht.

Dag 20: Beetje regen

Helaas werden we wakker met dikke grijze wolken en regen, dus geen ochtendje zwembad vandaag. Het plan was om een Dunkin Donuts in de buurt op te zoeken, om onze ontbijttraditie nog even voort te zetten. Deze lag alleen op een kwartier loopafstand en dat was niet zo chill met die regen. Na even gewacht te hebben werd het dan toch wat droger, dus op naar de bagels en koffie. Het was wel warm, dus niet vervelend om een stukje te lopen.

Dunkin' Donuts Miami

Ons laatste DD-ontbijt van deze vakantie genuttigd en toen zijn we teruggelopen via een andere route die er wat gezelliger uitzag. Dit bleek een straat vol winkels waar we mooi af en toe in konden duiken, want de regen kwam weer flink opzetten. Al winkels in- en uitrennend teruggegaan naar het hotel, waar we de volgende uren een beetje hebben gependeld tussen de kamer, lobby en bar. Tegen het eind van de middag werd het droger, al was het nog steeds erg grijs. Dit weer grepen we dan maar aan voor wat sightseeing, dat kon prima.

Regen

Van het hotel, dat bovenaan Ocean Drive ligt, zijn we helemaal naar beneden gelopen, heel South Beach langs, met aan de ene kant het strand en aan de andere kant de mooie Art Deco gebouwen. Vervolgens nog een stukje binnendoor langs de tattooshop waar Miami Ink werd (wordt? geen idee of het nog loopt eigenlijk) opgenomen en langs de CVS voor wat aankopen die ik nog wilde doen. Het was inmiddels weer flink aan het plenzen, maar gelukkig waren we weer terug bij het hotel, waar we even hebben afgewacht tot de ergste buien over waren.

Lifeguard Retro

Voor het diner gingen we op weg naar 11th Street Diner, een leuke oude All American diner met een uitgebreide kaart. We gingen beiden weer voor de burger, we moeten het ervan nemen nu het nog kan tenslotte. Amerika bleek in de halve finale van de Copa America te staan en moest spelen tegen Argentinië. De jongen die ons bediende was er heilig van overtuigd dat ze kans maakten om te winnen en toen de wedstrijd begon met het National Anthem stond hij dan ook erg toegewijd mee te zingen.

11th Street Diner binnen 11th Street Diner view

Toen we na het eten weer in het hotel aankwamen heb ik de wedstrijd nog even gekeken, maar helaas, 4-0 voor Argentinië…

Dag 21: Laatste dag…

Vanmiddag stappen we weer in het vliegtuig terug naar The Netherlands, maar gisteren hadden we nog één dagje om te genieten van Miami’s zon, zee en strand.

We werden wakker met een stralende zon, dus dat was alvast een goed begin. Ik ging ontbijt halen bij de buren om het op de kamer op te kunnen eten.

Ontbijt op balkon

Daarna begaven we ons naar het strand, ter afwisseling van het zwembad. In ruil voor de dagelijkse resort fee die het hotel rekent, mogen we gratis gebruikmaken van de bedjes op het strand. Voor een parasol moet dan wel weer 25 USD betaald worden, dus die hebben we maar even achterwege gelaten. Hier hebben we een tijdje gelegen en gezwommen en toen zijn we verkast naar het zwembad, toch ietsje comfortabeler zonder al dat zand…

Tot het eind van de middag zijn we hier gebleven en toen werd het tijd om het zwembad te laten voor wat het was. Opgefrist op de kamer en op weg voor het diner. Eerst nog even langs het bekende lifeguard huisje met USA-vlag voor wat foto’s. En toen naar restaurant Numero 28, een Italiaan die erg goed beoordeeld werd op Tripadvisor. Dat bleek volledig terecht, hier hebben we heerlijke pizza’s gegeten, die niet onderdeden voor die in Rome.

Zonnebril Strandhuisje

Via de Walgreens en CVS voor wat laatste aankopen (wanneer komen de pretzel M&M’s nou eens naar Nederland?!) weer naar de kamer, om alles zo georganiseerd mogelijk in de koffers te proppen. Dat is gelukt, hopelijk valt het gewicht ook mee en mogen we zonder ompakken mee van KLM.

We hoeven pas om 11.00 uur uit te checken, dus we kunnen zometeen voor de laatste keer ontbijten bij de buren en dan gaan we op weg naar Miami Airport. Via JFK vliegen we naar Amsterdam, op naar de overstromingen in Nederland, hoera!

Uitzicht op New York

Begin gemist? Hier lees je deel I van het verslag!

En hier vind je deel II.

Leave a Reply

Your email address will not be published.