Hoe is Monument Valley ontstaan?

Monument Valley is ontstaan ​​door de eeuwenlange natuurlijke erosie van het zachte steen in het gebied. Dit proces van wind- en watererosie, samen met de beweging van aardplaten, heeft de bijzondere rotsformaties van Monument Valley gevormd.

De relatie van de Navajo’s met Monument Valley

Het gebied wordt al honderden jaren bewoond door een Navajo-stam. Zij noemen het Tsé Biiʼ Ndzisgaii, wat ‘vallei van de rotsen’ betekent. Deze plek heeft een belangrijke betekenis voor de Navajo’s, ze beschouwen het als een heilige plaats. Monument Valley is dan ook niet openbaar toegankelijk, maar alleen met een bij de Navajo’s gekocht entreeticket.

Waar ligt Monument Valley?

Monument Valley ligt in de grensregio tussen de staten Arizona en Utah. Het bevindt zich op het grondgebied van de Navajo Nation, dat zich uitstrekt over de staten Arizona, Utah en New Mexico. Het grootste deel van Monument Valley ligt binnen de staat Arizona, en een klein deel ervan loopt tot aan tot Utah. Dus je kunt zeggen dat Monument Valley voornamelijk in de staat Arizona ligt.

Het ligt ook op ongeveer 320 kilometer ten noordoosten van de stad Flagstaff, Arizona, en ongeveer 270 kilometer ten westen van de stad Moab, Utah. Ook ligt het 205 kilometer ten oosten van Page en 290 kilomter van de Grand Canyon.

In het klassieke ‘Bassie en Adriaan-rondje’ door Amerika, een route die veel mensen volgen als ze hier rondreizen, mag een bezoek aan dit prachtige gebied zeker niet ontbreken! Je kunt het dan bijvoorbeeld inpassen tussen een bezoek aan Arches NP en een verblijf in Page.

Hier ken je deze plek van!

Kom het beeld van de ‘buttes’, zoals de stenen pilaren officieel heten, je bekend voor? Dan kan! Monument Valley is namelijk een beroemde filmlocatie voor westernfilms en daardoor misschien wel de meest iconische plek van het Amerikaanse Westen.

Het landschap is veel in beeld gebracht in klassiekers, zoals Stagecoach (1939) en Once Upon a Time in the West (1968). Of misschien heb je het wel gezien in een van deze andere films en series:

• Forrest Gump (1994)
• The Searchers (1956)
• Westworld (1973 en 2016)
• National Lampoon’s Vacation (1983)
• Thelma and Louise (1991)
• Easy Rider (1969)
• Back to the Future III (1990)
• Breaking Bad (2008-2013)
• Mission: Impossible II (2000)
• Indiana Jones and the Last Crusade (1989)

Highlights van Monument Valley

Bezoek je Monument Valley en heb je niet super veel tijd? Zorg dan dat je in ieder geval de highlights van het park aandoet! Dit zijn de belangrijkste bezienswaardigheden in het gebied:

• The Mittens: Deze iconische rotsformaties zijn het symbool van Monument Valley. Het zijn twee enorme rotsen die lijken op wanten, vandaar de naam. Ze zijn behoorlijk indrukwekkend en mogen natuurlijk niet ontbreken in je collectie foto’s.
• John Ford’s Point: Dit is een uitkijkpunt dat vernoemd is naar de bekende filmmaker John Ford, die Monument Valley vaak als decor gebruikte voor zijn westernfilms. Het ligt langs de Valley Drive. Vanaf dit punt heb je een panoramisch uitzicht over de vallei en de omringende rotsformaties.
• Totem Pole en Yei Bi Chei: Dit zijn twee andere opvallende rotsformaties in Monument Valley. Totem Pole is een smalle, hoge rots die lijkt op een totempaal, en Yei Bi Chei bestaat uit meerdere staande figuren die volgens de Navajo’s dansers van het Navajo-volk voorstellen.
• Valley Drive: Deze schilderachtige route van ongeveer 27 kilometer kun je met je eigen auto rijden. Tijdens de route heb je prachtige uitzichten op de rotsformaties en het woestijnlandschap van Monument Valley.
• Zonsondergang en zonsopkomst: Een van de meest spectaculaire ervaringen in Monument Valley is het bekijken van de zonsondergang en -opkomst. De kleuren en schaduwen op de rotsen veranderen voortdurend, wat zorgt voor adembenemende foto’s en herinneringen. Voor de optimale ervaring boek je een accommodatie in of vlakbij het park, zodat je deze momenten kunt meemaken.
• Navajo-cultuur: Monument Valley wordt beheerd door de Navajo Nation Parks and Recreation Department. Een mooie kans dus om meer te leren over de cultuur en tradities van het Navajo-volk. Je kunt bijvoorbeeld een tour boeken bij een Navajo-gids, om tijdens de sightseeing meer te weten komen over de geschiedenis en betekenis van het gebied.

Zelf door Monument Valley rijden: ontdek de Valley Drive

De Valley Drive in Monument Valley is een panoramische route van ongeveer 27 kilometer, die je mag rijden met je eigen voertuig. Onderweg heb je een adembenemend uitzicht op de iconische rode rotsformaties en de uitgestrekte woestijnomgeving.

Belangrijke punten langs de route zijn onder andere de bekende ‘Mitten Buttes’ en ‘John Ford’s Point’. Het is wel een onverharde weg, dus een 4×4-voertuig is handig, vooral bij slechte weersomstandigheden. Vergeet ook vooral niet om voldoende water, zonnebrandcrème en natuurlijk je camera mee te nemen!

Houd er wel rekening mee dat je in de meeste gevallen officieel niet off-road mag rijden met je huurauto. Doe je dit toch, dan is dat dus op eigen risico. Heb je (minimaal) een SUV gehuurd en zijn de condities redelijk gunstig, dan kan dit meestal prima. Heb je een lagere auto en/of zijn de (weers)omstandigheden heftig, overweeg dan om een georganiseerde tour te boeken. Zie je ook nog eens meer onderweg!

Entreetickets voor MV

Om Monument Valley te bezoeken, moet je een entreeticket kopen. Dit kan bij het Monument Valley Navajo Tribal Park Visitors Center. Dit ticket geeft je toegang tot het park voor één dag en kost 8 dollar per persoon. Wil je ook nog een georganiseerde tour doen, dan moet je die los boeken. Met het standaard entreeticket krijg je wel toegang tot de self guided Valley Drive.

Let op: De entree voor Monument Valley is niet inbegrepen bij de America the Beautiful Pass die je waarschijnlijk al hebt voor de andere parken. Monument Valley wordt namelijk niet beheerd door de National Park Service.

Waar overnachten in Monument Valley?

Als je van plan bent om in Monument Valley te overnachten, heb je de keuze uit een aantal accommodaties. Er zijn campings in het park, maar voor diegene die graag wat meer comfort willen, is een verblijf in een van de lodges een aanrader.

Dit zijn alle accommodaties in (of net buiten) Monument Valley:

1. Goulding’s Lodge: Goulding’s Lodge ligt net buiten Monument Valley Navajo Tribal Park en biedt rustieke, maar comfortabele kamers met een prachtig uitzicht op de omringende bergen en rotsformaties.
2. The View Hotel: The View Hotel bevindt zich in het park zelf en is de beste optie voor wie graag wakker wordt met een adembenemend uitzicht op de vallei. Dit hotel beschikt over moderne kamers met panoramische vergezichten. The View heeft niet alleen een hotel, maar ook een aantal cabins én een campground. De campground is geschikt voor reizigers met camper of tent en heeft alleen basisvoorzieningen, zoals toiletten en douches.
3. Goulding’s RV Park: Dit RV-park is perfect voor reizigers die in hun eigen camper of caravan reizen en op zoek zijn naar een plek om te kamperen. Het heeft alle belangrijke voorzieningen, waaronder elektriciteit, water, toiletten, douches en een wasserette. Op de campground staan ook een paar cabins, met eigen sanitair en een porch. Hier heb ik zelf een keer overnacht. En ook al was ik niet bepaald onder de indruk van de staat van de cabin, het is een meer budgetvriendelijke optie en het uitzicht dat je hier hebt, is prachtig!

Zorg ervoor dat je de accommodatie op tijd boekt, zeker als je van plan bent om in of nabij het park zelf te verblijven. Dit gebied is heel populair en enorm snel volgeboekt, vooral tijdens het hoogseizoen.

Wandelingen door Monument Valley

In Monument Valley zijn beperkte wandelmogelijkheden, omdat het grootste deel van het gebied privégrond is van het Navajo-volk. De meeste bezoekers verkennen Monument Valley vanuit de auto, met een tour of tijdens de Valley Drive. Er is wel één mooie wandeling die je op eigen gelegenheid kunt doen: de Wildcat Trail.

Wildcat Trail

De Wildcat Trail is een rondje van ongeveer 5 kilometer (inclusief de terugweg in totaal 6.5) door een van de mooiste gebieden van Monument Valley. En het is dus ook de enige officiële wandelroute door het gebied.

De wandeling begint bij het Wildcat Trail trailhead-bord, dat je vindt op de noordwestelijke hoek van de parkeerplaats bij het bezoekerscentrum, en leidt je dicht langs de indrukwekkende rotsformaties. Je bent in totaal ongeveer 2 tot 3 uur onderweg. Het enige dat je nodig hebt om deze trail te mogen lopen, is een Monument Valley toegangsticket.

Georganiseerde tours

Er zijn verschillende georganiseerde tours beschikbaar, die het verkennen van Monument Valley een stuk makkelijker én interessanter maken. Van jeeptours tot paardrijden in Monument Valley, je kunt dit bijzondere gebied op verschillende manieren beleven.

Tijdsverschil tussen Monument Valley en de omgeving

Tijdzones en de staat Arizona, het is een dingetje. Arizona doet namelijk niet mee met de zomertijd, maar Navajo Nation wel.

Als je tussen de tweede zondag in maart en de eerste zondag in november (de periode van de zomertijd) vanuit een andere plaats in Arizona naar Monument Valley reist, moet je rekening houden met tijdsverschil.

In Arizona blijft het hele jaar Mountain Standard Time (MST). Tijdens de zomer is er dan een uur tijdsverschil met Utah. Als het dus in Utah 12.00 uur is, dan is het in Arizona 11.00 uur. Maar let op: de Navajo’s doen weer wel aan zomertijd. In dit voorbeeld is het in Monument Valley dan dus ook 12.00 uur. Page ligt in Arizona en doet weer niet mee met de zomertijd.

Dus is je route tijdens de zomertijd Grand Canyon – Monument Valley – Page, dan is dit je tijdsverschil:
Grand Canyon – Monument Valley : +1 uur
Monument Valley – Page -1 uur

En reis je van Arches UT via Monument Valley naar Page, dan is het:

Arches – Monument Valley: geen tijdverschil
Monument Valley – Page: -1 uur

Het bericht Monument Valley bezoeken? Check deze praktische reistips! verscheen eerst op TheStates.nl.

Dag 1: Amsterdam – Las Vegas

Even een kleine update vanuit de US: we zijn er! 24 uur na vertrek vanuit huis hier best wel moe in bed gedoken. De vluchten gingen erg soepel, geen enkel turbulentiepaniekmoment, vertraging of andere vorm van gedoe. Eerst vlogen we in ongeveer 8 uur naar Philadelphia, waar alles in het teken stond van de aankomst van de Pope een dag later.

Lekker Amerikaans weer, we voelden ons meteen thuis. We moesten hier ook door immigrations, waar ik nog nooit zo’n korte rij heb gezien, dus deze keer haalden we ook met gemak de aansluitende vlucht. We hadden zelfs nog tijd voor een pizza in de vorm van een slice.

Na een tweede vlucht van ongeveer 5 uur (een half uurtje korter dan gepland, altijd fijn), landden we op Las Vegas Airport. Het is onze derde keer in Vegas, maar we waren hier nog nooit naartoe gevlogen, dus dat was een hele nieuwe ervaring. Ze beginnen bijna direct na het uitstappen al met wat gokautomaten, dus je zit er meteen lekker in. Koffers gepakt van de bagageband tussen de slotmachines en op naar de shuttle voor het ophalen van de auto. Aangekomen bij de autoverhuurbedrijven stond er bij Dollar, waar wij moesten zijn, een enorme rij, dus dat was balen. OH NEE! HAHA, ik had ons natuurlijk vooraf aangemeld bij Dollar Express, waardoor we meteen door mochten lopen naar de garage. Hier hoefden we alleen even wat te tekenen en drie minuten later werden we begeleid naar de plek waar vier mooie SUV’s op ons stonden te wachten. We hebben ruim de tijd genomen om zeker te weten dat we de goede zouden kiezen en het is een prachtige, blinkende Kia Sportage geworden.

TomTom aan en gaan, op naar het hotel. Dit was maar twintig minuten van de luchthaven, dus dat was goed te doen. Het waren wel twintig spannende minuten, want de lader van de TomTom is blijkbaar van ons heengegaan ergens in de afgelopen twee jaar dat we hem niet gebruikt hebben, dus was er de hele tijd een rood balkje nerveus aan het knipperen. Ik heb twintig minuten gebeden dat hij het zou halen tot de Best Western en het is gelukt, waarschijnlijk dankzij de paus. Nu hopen dat hij ons ook nog even naar de Walmart brengt, zodat we een nieuwe lader kunnen kopen.

Vervolgens hebben we ingecheckt, bij de buren een hotdog en een sandwich gehaald (met voor 10 cent extra een liter cola, hoera, we zijn weer thuis!) en om half tien uitgeput in slaap gevallen.

Dag 2: Las Vegas -> Grand Canyon

Vannacht een paar keer wakker geweest door de jetlag, maar het lukte gelukkig om weer in slaap te vallen tot een uurtje of half 7. Op naar het ontbijt, wat hier prima geregeld was. Vervolgens konden we op weg naar de Walmart, met de TomTom, die het nog steeds niet had begeven.

Bij de Walmart hebben we even rustig de tijd genomen om het winkelparadijs op ons in te laten werken, voor we 13 kilometer gangpad zouden gaan afleggen om alle boodschappen te verzamelen. Ik was in mijn nopjes om alle Halloweenmeuk die er weer te vinden was en we hebben nog even vol verwondering gekeken naar de afdeling geweren en schietschijven. Ook dachten we een kabel te hebben gevonden voor de TomTom, maar die bleek het later toch niet te doen, dus die hebben we meteen maar weer teruggebracht.

Na de Walmart dus op naar de Best Buy om de hoek, een elektronicazaak waarvan we hoopten dat ze ons verder konden helpen met de LeegLeeg. En ja, hoerahoera, ze hadden een passende kabel die het ook nog deed! We hadden iets langer over dit alles gedaan dan gepland, maar om 11 uur konden we dan eindelijk op pad richting de Grand Canyon.

We hebben een klein detourtje genomen via de Route 66, voor nog wat fotogenieke hotspots. Ook dit duurde wat langer dan gepland, dus uiteindelijk waren we pas aan het eind van de middag bij de Grand Canyon.

Gelukkig wel nog op tijd voor de zonsondergang, dus na het inchecken en het droppen van de spullen in de kamer, hebben we meteen de shuttlebus gepakt richting Mather Point. De bus reed naar het visitor center, maar moest even wachten op een voorganger voor hij de passagiers mocht uitladen. Een authentiek Amerikaanse medebusreiziger vond het te lang duren en besloot subtiel “I WANT MY SUNSET!” door de bus te krijsen. Toen we eruit mochten, leek het ons dan ook slim om haar te volgen, aangezien zij ons waarschijnlijk naar een geschikte plek zou leiden om de sunset te bekijken. Het viel nog niet mee om haar bij te houden, het lukte ons nog net iets beter dan haar man, maar inderdaad, we werden rechtstreeks naar een viewpoint gebracht waar we een prachtig uitzicht hadden.

De kloof was al mooi oranjerood aan het kleuren, dus hier hebben we een tijdje doorgebracht en een hoop foto’s gemaakt. Nadat de zon onder was, hebben we de bus weer teruggepakt richting ons hotel. Daar vlakbij zit een plaza met onder andere een restaurant, dus besloten we hier meteen maar te gaan eten. De eerste veggieburger van de vakantie voor mij (hoihoi), erg smakelijk. Na het eten hebben we nog een rondje gedaan door de souvernirwinkel, maar daar hadden ze alleen maar Indianenknutselwerkjes, dus maar niks gekocht. Nu proberen we nog even onze ogen open te houden en niet al te vroeg naar bed te gaan, om zo hopelijk de jetlag de deur uit te jagen.

Dag 3: Grand Canyon -> Mexican Hat

De jetlag is helaas nog volop aanwezig, vannacht waren we om een uur of drie weer klaarwakker. Toch nog maar geprobeerd om wat langer te slapen, de wekker stond tenslotte pas (nou ja, pas…) op half zes. Vroeg opgestaan dus en alle spullen gepakt, zodat we voor het ontbijt al konden uitchecken. Terwijl ik met de koffers bezig was, hoorde ik achter onze cabin-achtige hotelkamer een vogel nogal hysterisch tekeer gaan en toen ik ging kijken wat er loos was, bleek er een elk-gezin voorbij te lopen. Snel de camera gepakt en naar buiten geslopen om ze van dichtbij te bekijken (yes we know, don’t approach wildlife, keep distance). Vlakbij stonden moeder en kind en wat verderop (ik neem aan) vader, met een flink gewei op zijn hoofd.

Vervolgens dus op weg naar de plaza voor de check-out, een ontbijtje en een geplette penny en magneet (ook deze vakantie storten we ons weer op onze toffe verzamelingen). Dat was rond acht uur, en het werd alweer behoorlijk warm. Het is tot nu toe zo’n 25–30 graden overdag en volle zon, dus perfect vakantieweer. Hier konden we ook op de shuttlebus, dus die hebben we genomen richting ons hotel van de vorige keer (de Bright Angel Lodge), zo’n tien minuten rijden verderop. Dit hotel was al volgeboekt toen we deze trip gingen plannen, vandaar dat we nu waren uitgeweken naar de Yavapai Lodge, wat een prima alternatief was, maar dus wel wat verder van de rim af.

Hier hebben we weer even rondgelopen, je hebt er een mooi zicht op de canyon. Om ook nog een nieuw stukje te zien, hebben we een aansluitende bus gepakt die wat verder in westelijke richting reed. Hier zijn we uitgestapt bij Mohave Point, waar je echt een prachtig panoramisch uitzicht hebt op de kloof. Na hier even rondgekeken te hebben, zijn we weer op de bus gestapt terug naar het begin. Kia stond alweer op ons te wachten voor de volgende rit richting Monument Valley. Het was de bedoeling dat we hier niet al te laat zouden aankomen, zodat we nog een tourtje konden doen. Maar met alle stops en uitzichten onderweg, plus een uur tijdsverschil in ons nadeel door gekkigheid van de Indianen die hier de dienst uitmaken, waren we er pas tegen half vijf. We wilden toch nog wel even naar het visitor center en zagen verschillende borden waar op stond dat dit na vier mijl rechtsaf was, maar tien mijl later hadden we nog steeds geen visitor center gezien. Aangezien we toen nog maar tien minuten van ons hotel met zwembad verwijderd waren, besloten we Monument Valley maar weer te laten voor wat het was en door te rijden.

Het hotel (Hat Rock Inn) is top, net als het zwembad. We zijn gaan eten bij een restaurantje hier vijf minuten lopen vandaan (maar we hebben natuurlijk de auto gepakt), Swingin’ Steaks. Het was er best gezellig en de schommelende grill was impressive, maar de vegaburger was goor en de steak was maatje Roel van Velzen. En dat terwijl dit restaurant als beste van Mexican Hat is gerankt op Tripadvisor (maar dat is misschien niet zo moeilijk met vier concurrenten waarvan er twee dicht waren). Gelukkig hebben we de foto’s nog.

Morgen gaan we door naar Moab, wat het enige echt nieuwe terrein is deze vakantie, dus we zijn benieuwd.

Dag 4: Mexican Hat -> Moab

Vanmorgen werden we wakker in een prachtige rode omgeving. Rode rotsen met een rode zonsopgang, een mooie combinatie. Ons hotel hier had geen ontbijt, dus na het inpakken van de auto gingen we op weg naar een plek in de buurt waar we een bodem konden leggen voor deze dag. Hiervoor hadden we niet zoveel keus, maar dat was geen probleem, want de enige plek in Mexican Hat waar ontbijt werd geserveerd was top.

Vervolgens gingen we op weg naar Moab. Rechtstreeks doe je hier ongeveer twee uurtjes over, maar onderweg was er van alles te zien, dus onze route was een stuk langer. We reden eerst naar Goosnecks State Park, een plek waar je een mooi uitzicht had op de Colorado die tussen de rotsen kronkelt. Dit park zou volgens mijn informatie gratis zijn, maar er was inmiddels een Indiaan met een betaalhokje verschenen aan wie we vijf dollar entree dienden te voldoen. Gelukkig kregen we er een erg handige plattegrond van de omgeving bij waar we de rest van de dag dankbaar gebruik van hebben gemaakt.

Hierna reden we door het prachtige landschap van Utah richting een enorme berg met een wand van negentig graden en vroegen we ons af of er ergens een tunnel zou zijn. Maar nee, we gingen er overheen… Via een heleboel bochten en steile stukjes kwamen we boven en het uitzicht onderweg was briljant. We zijn regelmatig gestopt om foto’s te maken, je kon echt kilometers ver kijken.

We reden door richting Natural Bridges National Monument, een park waar drie natuurlijke bogen te zien waren. Hier hebben we ook onze ‘America the Beautiful pass’ van dit jaar gekocht, waarmee we weer toegang hebben tot alle nationale parken. We wilden dit eigenlijk bij de Grand Canyon doen, maar hier waren we net op een gratis entree-dag, dus daar wilden ze ons geen pas verkopen.

In Natural Bridges reden we de rondweg door het park, waarbij we bij de drie stops de auto hebben geparkeerd en de bogen hebben bekeken. Het was er lekker rustig en wel mooi, maar niet heeeel spectaculair.

Next stop was Blanding, een gehucht onderweg waar we bij een tankstation annex snackbar annex bowlingcentrum wat te eten hebben gehaald (geen foto’s van gemaakt, maar denk een grote Shell met achterin vijf bowlingbanen, erg handig als je onderweg ineens heel veel zin hebt om wat kegels om te mikken).

We reden verder over een stuk weg waar wel heel erg vaak stond aangegeven dat hier regelmatig herten oversteken. “Let op, hier steken herten over” “Nee maar ECHT, hier steken herten over” “Pas op he, hier steken heel vaak herten over”. De boodschap was duidelijk. En we hebben inderdaad vijf herten gezien. Helaas geen levende, maar dood langs de weg ? Gelukkig zelf geen hertenconfrontatie gehad.

Tegen half vier waren we bij het hotel, La Quinta Inn & Suites. Er stond een kleine rij voor de incheckbalie, dus we moesten even wachten. We hebben deze tijd vooral besteed aan het proberen geen ruzie te krijgen met de meneer voor ons, want die is vroeger waarschijnlijk gepest op school en liet nu niet meer met zich sollen…

‘s Avonds zijn we naar een restaurantje gereden verderop in het dorp, Zax, wat een erg goede keuze was. Heerlijke wrap met groente en hummus gegeten. Nog even een penny geplet bij de buren en toen waren we alweer zo moe dat we maar weer terug naar het hotel zijn gegaan om te gaan slapen…

Dag 5: Canyonlands

Vandaag hoefden we ons niet te verplaatsen (en morgen ook niet), want in dit hotel zitten we drie nachten. Er is hier in de omgeving veel te zien en we zijn hier nog niet eerder geweest, dus we nemen even wat meer tijd. Er zijn twee grote nationale parken vlakbij, Canyonlands en Arches. Vandaag hebben we besteed aan Canyonlands.

Eerst ontbeten bij het prima ontbijtbuffet van ons hotel (dus dat komt in ieder geval goed de komende dagen). Vervolgens besloten welk park we gingen doen vandaag en een app aangeschaft die ons er doorheen zou leiden, Gypsy Guides. Dat was echt de uitvinding van  de eeuw. Er lag een folder van in het hotel en het leek me wel handig. En dat was het zeker. De app volgt op basis van GPS waar je bent en vertelt dan hoe je moet rijden om ergens te komen, wat er te zien is, hoe het is ontstaan, etc. En dat alles offline, dus zonder 800 euro telefoonrekening. Vandaag hebben we hem dus gebruikt voor Canyonlands en morgen kunnen we hem ook gebruiken in Arches.

Voor de ingang van het park nog even getankt en extra water en snacks ingeslagen en toen begon de pret weer. Het landschap is wederom prachtig, je ziet hier heel goed alle lagen van de aarde zeg maar, en hebt geweldige overviews over de hele omgeving.

Het was geen heel groot park, dus met een uurtje of vier rondrijden en een aantal korte wandelingen naar viewpoints hadden we de highlights wel gezien. Het was een graad of 35, met een flinke zon, dus dat hakte er ook wel in. Gelukkig konden we elke keer weer in de koud geaircode auto stappen.

Na het bezoek aan het park reden we nog even langs de supermarkt voor een flinke fles aftersun en nog wat boodschappen. We hebben ons natuurlijk weer even vergaapt aan de bijzondere dingen die hier te krijgen zijn (Bugles met cappuccinosmaak, really..?) en toen snel weer naar het hotel. Voor het diner besloten we het dicht bij huis te zoeken, namelijk bij het restaurant naast het hotel, Blu Pig. Hier hebben we heerlijk gegeten.

Morgen dus weer met de app op pad, richting Arches.

We hebben zelfs wat wildlife gezien, al is een hagedis toch wat minder spannend dan een beer. Maar goed, wie het kleine niet eert…

Onderweg hebben we ook weer meerdere malen mogen uitleggen dat we uit Nederland komen, hier aan het rondreizen zijn, het niet de eerste keer is, we Amerika heel leuk vinden, al in (…) geweest zijn, nog naar (…) gaan, thuis gewoon Nederlands spreken, nee geen Engels, ja we leren het op school, vandaar, bedankt.

Teruglopend naar de auto na de laatste sightseeingstop werden we zelfs staande gehouden door een heul erg enthousiaste mevrouw, die dacht dat we Frans spraken. Toen we uitlegden dat het Nederlands was, ging ze vijf minuten uit haar dak van enthousiasme en kregen we haar bucketlist en huidige reisschema te horen. Van ademhalen tussendoor was geen sprake. Dit was zelfs voor Amerikaanse begrippen ietsje over de top, maar hey, chagarijnig kun je ze hier in ieder geval niet noemen.

In de loop van de middag hadden we het park grotendeels verkend en reden we terug naar Moab, waar we de auto in het stadje parkeerden en wat winkeltjes bekeken. Het is wel een gezellig plaatsje, een beetje western-achtig, maar het bestaat voornamelijk uit één straat. We waren er dan ook snel doorheen, waardoor er zelfs nog tijd over was voor een zwembad- en wasmachinemoment.

‘s Avonds besloten we nog een keer bij Zax te gaan eten, want dat was de vorige keer prima bevallen. Morgen mogen we weer on the road, richting Capitol Reef NP.

Het bericht DEEL I – Reisverslag rondje Las Vegas, sept-okt 2015 verscheen eerst op TheStates.nl.