Maar niet iedereen geeft de voorkeur aan deze manier van reizen. Zoek je iets meer gemak en ga je liever voor een georganiseerde rondreis? Dan zijn er verschillende organisaties die je hier mee kunnen helpen! Ik zet een aantal goede opties voor je op een rij.

Rondreis door Amerika op maat

Wanneer je kiest voor een georganiseerde rondreis, heb je ook daarin nog verschillende ‘smaken’. Zo zijn er organisaties die een unieke maatwerkreis voor je kunnen samenstellen, met daarin precies jouw wensen verwerkt.

Geef aan wat je wilt zien, hoe luxe je wilt overnachten, hoe groot je auto moet zijn, et cetera en ze stellen een reis voor je samen die perfect aansluit bij jouw voorkeuren. Een goed voorbeeld van een vakkundige en betrouwbare reisorganisatie die op deze manier werkt, is Tioga Tours. En ook bij Little America kun je terecht voor een maatwerkreis met unieke accommodaties en belevenissen.

Kant-en-klare reizen

Als je op zoek bent naar een nóg makkelijkere manier om door Amerika te reizen, dan kun je kiezen voor kant-en-klare reizen. Deze reizen zijn vaak samengesteld door experts die veel ervaring hebben met het organiseren van rondreizen door Amerika. Ze bieden een gestructureerde route langs de meest populaire bezienswaardigheden en attracties.

Deze reizen zijn een goede optie voor als je niet veel tijd hebt om een reis te plannen. Of als je echt helemaal niet bekend bent met het gebied dat je wilt verkennen en geen idee hebt wat je precies wilt zien. Bovendien bieden kant-en-klare reizen vaak verschillende accommodaties en transportopties, waardoor ze aan de behoeften en voorkeuren van verschillende soorten reizigers voldoen.

Rondreis Amerika ANWB

Als een gerenommeerde reisorganisatie met jarenlange ervaring, biedt de ANWB verschillende kant-en-klare rondreizen aan door de Verenigde Staten. De rondreizen door Amerika van de ANWB zijn zorgvuldig samengesteld en bieden je een gevarieerd programma om de hoogtepunten van het land te verkennen. Er is keuze uit verschillende routes, die allemaal langs de iconische steden en natuurwonderen van Amerika gaan. Ook kun je kiezen uit auto- of camperrondreizen.

Ook zijn er ANWB groepsrondreizen door Amerika, waarbij alles voor je geregeld wordt en je onderweg geniet van deskundige begeleiding en kennis van de reisleiders. Het is dan ook geen verrassing dat de ANWB een populaire keuze is onder reizigers die op zoek zijn naar kant-en-klare rondreizen door de Verenigde Staten.

Bekijk hier de Amerika rondreizen van ANWB

Amerika rondreis TUI

Als toonaangevende reisorganisatie biedt ook TUI kant-en-klare rondreizen aan door de Verenigde Staten. Hun reizen bieden een perfecte combinatie van ontspanning, avontuur en cultuur. Je kunt kiezen uit rondreizen door verschillende regio’s, waaronder natuurlijk het zuidwesten, maar ook het oosten, rondom New York City en Florida.

Kies uit groepsrondreizen en individuele reizen. Of ga voor maximale ontspanning tijdens een van de vele cruisevakanties door Amerika! Kortom, welke soort rondreis je ook zoekt, bij TUI vind je hem zeker.

Bekijk de Amerika rondreizen van TUI hier

Rondreis Amerika De Jong Intra

Met een specialisatie in autorondreizen door Amerika heeft De Jong Intra Vakanties veel ervaring opgebouwd in het samenstellen van allerlei afwisselende rondreizen. Dankzij hun ervaring en lokale kennis biedt De Jong Intra Vakanties een uitgebreid aanbod aan autorondreizen, groepsreizen en fly-drives die zijn afgestemd op de wensen van verschillende soorten reizigers.

Voor alle autorondreizen door Amerika zorgen ze voor betrouwbare huurauto’s en uitgebreide routebeschrijvingen, zodat je zorgeloos geniet van je reis. Of het nu gaat om een bezoek aan iconische steden of indrukwekkende nationale parken (of allebei natuurlijk), De Jong Intra Vakanties biedt je de kans om op een comfortabele en ontspannen manier Amerika te ontdekken.

Bekijk hier de Amerikareizen van De Jong Intra

Rondreis Djoser door Amerika

Djoser staat vooral bekend om avontuurlijke groepsreizen naar bestemmingen over de hele wereld. Het bedrijf heeft een sterke reputatie opgebouwd als een van de meest betrouwbare en ervaren organisaties in de reisbranche. Djoser richt zich op avontuurlijke reizigers, die op zoek zijn naar een authentieke en actieve reiservaring.

Djoser biedt groepsreizen met een flexibel karakter. Als reiziger heb je de vrijheid om je eigen tempo te bepalen, terwijl je tegelijkertijd wordt begeleid door ervaren en deskundige reisleiders. Je combineert je individuele vrijheid dus met het gemak van een goed geregeld vervoer en verblijf.

Djoser is ook bekend om haar duurzame reisbeleid en werkt samen met lokale partners om de impact van toerisme op het milieu en de lokale gemeenschappen te minimaliseren. Reis je met het gezin? Kies dan voor een gezellige familierondreis met andere ouders en kinderen!

Bekijk de andere groepsreizen van Djoser hier

Wat is de beste georganiseerde rondreis door Amerika?

Welke reis is nu de allerbeste? Dat is een goede vraag, waar helaas niet zo een-twee-drie antwoord op te geven is. Er zijn namelijk meerdere geweldige georganiseerde rondreizen. En wat voor jou de beste reis is, is natuurlijk ook erg persoonlijk. Waar wil je naartoe? Wil je zoveel mogelijk zien of juist rustig aan doen? Houd je van veel vrije tijd of wil je graag maximale begeleiding? Dit soort zaken bepaalt welke reis het beste bij jou past.

Neem daarom de tijd om meerdere reizen en organisaties te bekijken en vergelijken. En probeer ook vooral ervaringen van andere reizigers te vinden, bijvoorbeeld door lid te worden van een Amerika-Facebookgroep. Want die vertellen je misschien wel het beste hoe een reis in de praktijk bevalt.

Er zijn wel een aantal zaken waar je specifiek op kunt letten om een goede keuze te maken:

• Reisroute: Een rondreis door Noord-Amerika moet natuurlijk een goed uitgestippelde route hebben, die langs de hoogtepunten van de regio gaat. De belangrijkste steden, nationale parken en bezienswaardigheden mag je niet overslaan, maar ook minder bekende maar net zo interessante plekken hebben een grote meerwaarde.
• Tempo: Een valkuil van veel rondreizen is dat ze te veel plannen in te weinig tijd. Je zit dan relatief veel tijd in de auto, touringcar of camper om van plek naar plek te reizen en houdt weinig tijd over om de bezienswaardigheden te bekijken. Bekijk vooraf dus goed hoe de reistijd en overnachtingen verdeeld zijn.
• Accommodatie: De accommodatie tijdens de rondreis moet van goede kwaliteit zijn en passen bij je behoeften. Dit varieert van simpele kampeerplekken tot luxe hotels. En allebei kan fantastisch zijn! Maar welke reis je het beste boekt, is dan afhankelijk van je eigen voorkeuren en budget.
• Vervoer: Een comfortabel en betrouwbaar vervoer is essentieel tijdens een rondreis door Noord-Amerika. Denk dus goed na wat je wilt. Kies je voor iets minder flexibiliteit, maar wel de rustieke kampeerervaring van een camper? Of ga je voor een combinatie van een huurauto en hotels? En als je kiest voor een groepsreis, reis je dan het liefst met de bus, of kies je voor een reisorganisatie die rondtourt met minivans? Opties te over!
• Deskundige reisleiding: In het geval van een groepsreis is een ervaren en deskundige reisleider onmisbaar. De reisleider helpt tenslotte bij het organiseren van activiteiten, het beantwoorden van vragen en natuurlijk het bieden van interessante informatie over de regio.
• Flexibiliteit: Een goede georganiseerde rondreis moet ook een beetje flexibel zijn. Je wilt tenslotte vooral genieten van je vakantie en de reis eventueel wat kunnen aanpassen aan je eigen tempo en voorkeuren.

Over het algemeen moet een goed georganiseerde rondreis door Noord-Amerika een mooie balans hebben tussen avontuur, cultuur en ontspanning. Waarbij je de vrijheid hebt om de bestemmingen te verkennen. En je tegelijkertijd geniet van een comfortabele en goed georganiseerde reiservaring.

Populairste bestemmingen voor een georganiseerde rondreis

Er zijn verschillende populaire regio’s voor georganiseerde rondreizen door Amerika. Dit zijn de meest populaire:

• Zuidwesten: Deze regio omvat de staten Californië, Arizona, Utah en Nevada. Een rondreis door het zuidwesten van Amerika staat met stip op 1 in het lijstje meest populaire bestemmingen. Het bevat enkele van de meest iconische landschappen van Amerika. Je ziet hier bijvoorbeeld de Grand Canyon, Monument Valley, Bryce Canyon en Yosemite, en combineert deze prachtige natuur met wereldsteden als Los Angeles en San Francisco.
• Noordwesten: Californië, Oregon en Washington zijn populaire bestemmingen voor georganiseerde rondreizen. Bezienswaardigheden zijn onder meer de steden San Francisco, Portland en Seattle, de nationale parken Yosemite en Olympic en de ruige kustlijn van Oregon.
• Oostkust: Van Maine in het noorden tot Florida in het zuiden: de oostkust van Amerika is een geweldig gebied voor een roadtrip. Je bezoekt er bijvoorbeeld New York City, Washington DC, Boston, Savannah en eindigt met de heerlijke stranden van Florida. Deze route van Washington DC naar Miami is hiervan een goed voorbeeld.
• Deep South: Het diepe zuiden is ook een populaire regio voor georganiseerde rondreizen door Amerika. Deze regio omvat staten als Louisiana, Mississippi, Alabama, Georgia en South Carolina. Je bezoekt hier onder andere de historische steden New Orleans en Charleston, het muziekcentrum Nashville en de beroemde bluesroute in Mississippi. Bovendien biedt de Deep South ook een unieke culinaire ervaring, met gerechten als gumbo, jambalaya, BBQ en zeevruchten.

Het bericht Een georganiseerde rondreis door Amerika: van de ANWB tot TUI, dit zijn goede opties! verscheen eerst op TheStates.nl.

Kilometer: 2400
Aantal dagen: +/- 20
Grote steden: 1
National Parks & Monuments: 7
Staten: 2

Denver

We beginnen de reis in Denver, Colorado. Dit is de hoofdstad van de Centennial State en er is dus genoeg te zien! Er gaan helaas geen rechtstreekse vluchten vanaf Amsterdam, maar met een overstap in bijvoorbeeld Minneapolis is de reis prima te doen. Wij kozen voor twee overnachtingen in Denver, zodat we één volle dag de tijd hadden om het centrum van de stad te verkennen. Breng hier sowieso een bezoekje aan het gezellige oude treinstation Union Station!

Colorado Springs

Van Denver ga je zuidwaarts richting Colorado Springs. Dit is maar een uurtje rijden, wat voor de gemiddelde roadtripper natuurlijk een peuleschil is. Onderweg kun je nog een shop-tussenstop houden bij Castle Rocks Outlet. Vlakbij Colorado Springs ligt de Air Force Academy, waar de kadetten van de Air Force worden getraind. De moeite van een bezoek waard, alleen al voor de indrukwekkende kapel op het terrein. In Colorado Springs zelf raad ik aan om twee nachten te blijven, aangezien je hier zowel Pikes Peak, Garden of the Gods én Cave of the Winds kunt bezoeken.

Great Sand Dunes

Volgende stop is Great Sand Dunes NP. Maar voor we daar aankomen, bezoeken we Florissant Fossil Beds National Monument. Hier kun je meteen je America The Beautiful Pass kopen. En als je het niet erg vindt om een nog iets grotere detour te maken, kun je ook ghosttown St. Elmo meenemen. Bij Great Sand Dunes zelf is één nacht voldoende om het bijzondere landschap te bewonderen en een van de duinen te bedwingen.

Santa Fe

Van Great Sand Dunes rijd je naar Santa Fe in New Mexico, staat nummer twee deze reis. Santa Fe is een heel knus, on-Amerikaans stadje, dat de moeite waard is om twee nachten te blijven. In de buurt ligt ook nog Kasha-Katuwe Tent Rocks National Monument, hier kun je mooi wandelen tussen de kegelvormige rotsen.

Durango

Als je nog iets langer de tijd hebt, of iets minder Colorado en iets meer New Mexico wilt zien, kun je na Santa Fe verder naar het zuiden om bijvoorbeeld Albuquerque te bezoeken. Wij kozen er echter voor om weer terug te gaan richting Colorado en in ongeveer vier uur naar Durango te rijden. Ook in deze plaats zou ik twee nachten blijven, omdat je hier één activiteit vindt die je sowieso móet doen, namelijk een ritje maken met de Durango en Silverton Narrow Gauge Railroad Train! Ook een aanrader als je met kinderen in Amerika bent. Durango zelf is klein maar fijn en leuk om ’s avonds een hapje te eten.

Mesa Verde National Park

Op ruim een half uur van Durango ligt Mesa Verde National Park. Dit park zou ik zeker niet overslaan als je hier in de buurt bent. In Mesa Verde zijn rotswoningen te zien, die eeuwen geleden om nog steeds onbekende reden zijn achtergelaten. Heel bijzonder om rond te lopen op een plek met zoveel geschiedenis. Wij sliepen hier één nacht, in de Far View Lodge in het park.

Montrose

Next up: Montrose. Dit is een prachtige rijdag, want je rijdt via de Million Dollar Highway, een van de mooiste wegen van Colorado. Zorg wel dat je van tevoren weet hoe je precies moet rijden, want anders stuurt de navigatie je wellicht via een andere route. Van Mesa Verde rijd je eerst terug naar Durango, en vanaf daar over Highway 550 naar Silverton (hetzelfde stuk als met de trein, je ziet af en toe het spoor liggen). Het gedeelte van de 550 tussen Silverton en Ouray is de Million Dollar Highway, vanwege de prachtige views onderweg. Eenmaal aangekomen bij Montrose vind je daar vlakbij Black Canyon of the Gunnison National Park. Misschien niet zo overweldigend als sommige andere parken, maar wel een mooie plek om mee te nemen als je in de buurt bent.

Grand Junction

Op anderhalf uur rijden van Montrose ligt de volgende tussenstop: Grand Junction. Deze plaats is de perfecte uitvalsbasis voor een bezoek aan Colorado National Monument. Dit park vond ik een beetje vergelijkbaar met Black Canyon of the Gunnison, niet mega indrukwekkend, maar wel mooi. Eén overnachting in Grand Junction is voldoende.

Glenwood Springs

Van Grand Junction rijden we via een Scenic omweg, namelijk Grand Mesa National Scenic and Historic Byway, naar Glenwood Springs. Hier in de buurt vind je de hike naar Hanging Lake, Colorado. Pittig, maar prachtig! Wij deden deze hike zelf ’s ochtends na onze overnachting in Glenwood Springs, waarna we doorreden naar de volgende bestemming. Als je iets meer tijd wilt en misschien ook nog wilt genieten van de hot springs in deze plaats, kun je beter twee nachten blijven.

Snowmass Village

Van Glenwood Springs gaan we richting Aspen. Wij kozen voor een verblijf in het nabijgelegen Snowmass Village, omdat dit een stuk betaalbaarder bleek. Dit is echt wintersportgebied, maar ook in de andere seizoenen is het een hele mooie omgeving. Enige nadeel is dat in de zomer veel restaurants en andere zaken gesloten zijn, waardoor het op sommige plekken een beetje ongezellig is. Hier verbleven wij zelf twee nachten, zodat we een volle dag de tijd hadden om Maroon Bells en Aspen te verkennen.

Estes Park

De laatste stop voor we weer huiswaarts gaan is Estes Park. Dit stadje is een goede uitvalsbasis voor Rocky Mountain National Park. Om hier te komen kun je natuurlijk rechtstreeks via de highway rijden, maar je kunt er ook iets langer voor uittrekken en een aantal scenic byways nemen. Wij gingen via Top of the Rockies Scenic Byway en Peak to Peak Highway. Fun fact over die laatste weg: deze komt door het stadje Nederland! In Estes Park kun je zeker drie nachten blijven, zodat je voldoende tijd hebt om Rocky Mountain NP te bekijken.

Denver

Op de dag van vertrek rijd je van Estes Park weer terug naar Denver. Dit is een kleine anderhalf uur, dus als de terugvlucht niet te vroeg gaat, is niet nodig om nog een nacht in Denver te blijven.

Het bericht Voorbeeldroute: Colorado en New Mexico verscheen eerst op TheStates.nl.

Meenemen op je Amerika-reis

Wat moet je meenemen naar Amerika? In ieder geval natuurlijk je paspoort, creditcard en een geldige ESTA. Al het andere kun je in principe vergeten, want dat kun je altijd nog in Amerika kopen. Met die creditcard die je wel bij je hebt.

Maar laten we er toch maar even van uitgaan dat je je koffers niet per ongeluk bij de voordeur laat staan en zo goed mogelijk voorbereid op pad wilt. Wat is dan specifiek handig om in te pakken voor de VS? Hieronder vind je een praktische inpaklijst! (Deze geldt voor een rondreis met de auto, waarbij je overnacht in hotels. Voor een camperrondreis heb je net weer andere bagage nodig.)

Paklijst roadtrip

• Paspoorten: Deze moeten geldig zijn tijdens het gehele verblijf in de VS, niet langer.
• Pinpas: Zorg ervoor dat je voor vertrek ‘werelddekking’ hebt aangezet.
• Creditcard(s): Vergeet niet de pincode van je kaart nog even op te zoeken, deze wordt steeds vaker gevraagd bij het doen van een betaling.
• Dollars: Niet per se nodig om hier al te halen, maar als je ze toevallig nog in huis hebt, is het natuurlijk wel handig om ze mee te nemen. Twijfel je of je vooraf moet wisselen? Lees dan alles over betalen in Amerika voor tips!
• TSA-slot voor je koffer: Een TSA-slot kan bij een controle van de bagage met een universele sleutel worden opengemaakt door de Amerikaanse douane. Als deze niet standaard op je koffer zit, is dit dus handig om aan te schaffen. Een alternatief zijn:
• Tiewraps: een handige manier om je koffer mee af te sluiten als je geen TSA-slot hebt. Als je koffer is afgesloten met een niet-TSA-slot, wordt dit zonder pardon kapotgemaakt. Heb je je koffer echter dichtgemaakt met tiewraps, dan kunnen ze deze losknippen en (als ze zin hebben) er zelfs na de check weer nieuwe om doen.
• AirTag voor je koffer: Met een AirTag (of tracker van een ander merk) houd je tijdens je vluchten je koffers in de gaten. Komen ze onverhoopt niet aan op je eindbestemming? Dan kun je precies zien waar ze gebleven zijn en zo de luchtvaartmaatschappij helpen ze sneller bij je terug te brengen.
• National Parks Pass: Neem deze mee als je hem toevallig nog had van een vorige reis, of al in Nederland had aangeschaft.
• Wereldstekkers: Amerikaanse stopcontacten zijn anders dan die van ons, dus je hebt aangepaste stekkers nodig.
• Stekkerdoos: Dit is in combinatie met een wereldstekker echt een lifesaver. Plug je stekkerdoos in in de wereldstekker en je kunt per stekker meerdere apparaten opladen!
• Zwarte (hand)doek: Deze leggen wij altijd over de koffers in de achterbak, aangezien je tijdens een roadtrip onderweg vaak bagage achterin hebt liggen terwijl je bezienswaardigheden bezoekt. De meeste huurauto’s beschikken niet over een rolhoes, in verband met het risico op diefstal.
• Klantenpassen: Als je al vaker in de VS bent geweest en een stapeltje Amerikaanse bonuskaarten hebt, is het natuurlijk super handig om deze weer mee te nemen!
• Autolader: Tegenwoordig hebben veel huurauto’s USB-ingangen, maar het is altijd handig om voor de zekerheid een autolader mee te nemen.
• Powerbank: In de categorie mobiele eenheid is ook een powerbank onmisbaar. Als je batterij dan nét leeg blijkt te zijn op het moment dat er een kudde bizons voorbijkomt, kun je snel inpluggen en dit toch nog vastleggen voor het thuisfront.
• Kleding: Dat spreekt natuurlijk voor zich. Maar het handige is dat bijna elk hotel/motel wasmachines en drogers heeft, die razendsnel kleding wassen en drogen. Hierdoor kun je minder kleding mee te nemen voor je rondreis dan je misschien dacht.
• Verder natuurlijk toiletspullen, wandelschoenen, zwemkleding, etc. etc.
• En vergeet ook niet een stukje lege koffer mee te nemen, om te vullen met souvenirs!

Meenemen met kinderen

Als je met kinderen reist, heb je aanvullend op de bovenstaande lijst nog wat andere zaken nodig voor je roadtrip. Zo heeft elk kind een eigen paspoort en ESTA nodig. Zelfs baby’s. En reis je met een baby, peuter en/of kleuter, dan raad ik aan om een Deryan slaaptentje aan te schaffen. Hiermee hebben ze overal hun eigen vertrouwde slaapplekje. Ik heb ook al mijn andere tips voor Amerika met kinderen voor je op een rij gezet!

Het bericht Inpaklijst vakantie Amerika verscheen eerst op TheStates.nl.

Wat is er te zien aan de Westkust van Amerika? De mooiste National Parks liggen er! Samen met wereldsteden als LA en Las Vegas maken deze het een geweldige plek voor een rondreis. Ik maakte zelf ook verschillende reizen in deze regio, met als hoogtepunt een rondreis van vier weken, waarbij we veel van de highlights bezochten.

Deze route wordt ook wel het ‘Bassie en Adriaan-rondje’ genoemd, omdat het olijke duo een serie opnam in dit gebied. Hieronder vind je mijn voorbeeldroute voor de Amerikaanse Westkust.

Kilometer: 4000
Aantal dagen: +/- 30
Grote steden: 4
National Parks: 6
Staten: 4

San Francisco

Waar begin je je rondreis door West-Amerika? Er zijn verschillende mogelijkheden, waarvan Los Angeles en San Francisco in Californië waarschijnlijk de twee populairste zijn. Wij begonnen zelf in San Francisco, maar bleven maar één nacht in een van de hotels in San Francisco. Aangezien we hier onze reis ook zouden afsluiten, besloten we om in het begin meteen door te reizen en er aan het eind een aantal nachten te blijven.

San Simeon

Via de prachtige kustroute Highway 1 rijd je zuidwaarts richting LA. Het voordeel van deze scenic route in zuidelijke richting rijden is dat je telkens aan de kant van het water rijdt, en dus een mooier uitzicht hebt op de oceaan. Ook is het net iets makkelijker om te stoppen bij de pull outs aan de kant van de weg. Er is van alles te zien op deze route.

Zo kun je walvissen spotten in Monterey, kom je langs briesende zeeolifanten bij Piedras Blancas Elephant Seal Rookery en kun je een tussenstop maken bij de over-the-top mansion Hearst Castle. Er zijn verschillende overnachtingsplekken langs Highway 1 mogelijk. Aangezien wij vier weken de tijd hadden, kozen wij zelf voor twee tussenstops, namelijk bij San Simeon en Santa Barbara.

Santa Barbara

Santa Barbara is een leuke stop langs Highway 1. Het plaatsje heeft Zuid-Europese invloeden, de gebouwen zijn prachtig. Helaas zijn er wel heel veel zwervers, die het centrum soms een beetje een grimmige sfeer geven. Ben je Oprah-fan? Dan kan je even buiten Santa Barbara een bezoekje brengen aan haar woning, aan 1633 East Valley Road in Montecito. Hier heb ik zelf een foto gemaakt voor het hek, en toen snel weer weg, want er is aan bewaking geen gebrek natuurlijk.

Los Angeles

Next up: Los Angeles! Plan hier een paar nachten, want in deze stad is veel te zien. Wij boekten er zelf drie overnachtingen, wat ons twee volle dagen gaf om de stad te bezoeken. Een makkelijke manier voor een eerste verkenning is een stadstour, waarbij je alle bekende plekken langsgaat.

Venice Beach, Beverly Hills, Hollywood Boulevard en Rodeo Drive zijn bijvoorbeeld echte must-sees. Ook zijn er verschillende pretparken in de omgeving, waaronder Disneyland Anaheim en Universal Studio’s. Wil je deze opnemen in je planning, plan dan ook zeker één dag per park.

San Diego

Omdat wij een maand de tijd hadden voor deze vakantie in Amerika, kozen we ervoor om ook San Diego mee te nemen in de route. Deze stad wordt vaak overgeslagen bij een rondje Westkust, omdat het voor wat extra kilometers zorgt. Maar ik verwachtte hier zelf niet snel nog eens te komen, en het was een detour die prima te doen was. Het stikt ook van de leuke bezienswaardigheden in San Diego, dus het zeker de moeite om deze stad mee te nemen in je route.

Bijkomend voordeel is dat je naast San Francisco, Los Angeles en Las Vegas nóg een grote stad bezoekt tijdens je reis. Hierdoor pakt de balans steden-natuur erg goed uit. Hier verbleven we ook drie nachten, zodat we één dag hadden voor het verkennen van de stad en één dag voor een bezoek aan SeaWorld.

Twentynine Palms

Nu wordt het tijd voor een National Park! Vanuit San Diego rijd je het binnenland in, richting Joshua Tree NP. Ik kan niet ontkennen dat we verderop in de reis (en tijdens volgende Amerika-reizen) parken bezochten die indrukwekkender waren, maar juist daarom is Joshua Tree een perfect National Park om mee te beginnen. Koop hier ook meteen je America The Beautiful Pass, daarmee heb je de rest van de reis toegang tot alle Nationale Parken.

Kingman

Tijdens de rit naar de volgende plaats, Kingman, steek je de eerste staatsgrens over en kom je in Arizona. Je rijdt door de prachtige Mohave Desert en over de Route 66, dus je kunt wel spreken van een iconische rijdag. Stop onderweg sowieso even bij Oatman, want in dit idyllische plaatsje lopen allemaal ezels rond! Kingman zelf is vooral een tussenstop en dus niet meer dan één overnachting waard.

Grand Canyon

Vanuit Kingman rijd je in een kleine drie uur naar de Grand Canyon. Wij sliepen tijdens deze reis één nacht in de Bright Angel Lodge, die vlak naast de canyon ligt. Ik kan deze accommodatie erg aanraden! Het is erg handig dat je ’s ochtends zo je bed uitrolt om de zonsopkomst te bewonderen (en eventueel nog even terug erin zodra de zon zich heeft laten zien). Over de Grand Canyon zelf hoef ik je vast niet veel te vertellen; een must-see aan de Amerikaanse Westkust!

Monument Valley

Wanneer je van de Grand Canyon naar Monument Valley rijdt, kom je in de derde staat van deze reis: Utah. Al ligt het grootste deel van Monument Valley in de staat Arizona. De officiële naam van deze plek is Monument Valley Tribal Park en het is een bekend decor van vele Western-films.

Er zijn niet veel overnachtingsmogelijkheden middenin dit park, je hebt grofweg de keuze uit een overpriced hotel en armoedige cabins. Maar wakker worden met uitzicht op de buttes is het toch wel waard om voor een overnachting bij een van deze opties te gaan.

Page

Page in Arizona is een perfecte uitvalsbasis voor een aantal prachtige bezienswaardigheden. Het ligt op ongeveer twee uur rijden van Monument Valley. Vanuit Page moet je zeker een bezoek plannen aan Antelope Canyon en Horseshoe Bend. Ook kun je de Glen Canyon Dam en Lake Powell bekijken. Aangezien hier zoveel te zien is, is het aan te raden om bij je hotel in Page minimaal twee overnachtingen te boeken.

Als je op zoek bent naar een reisgids om je Westkust-roadtrip verder voor te bereiden, kan ik je deze gids voor Zuidwest USA en de nationale parken erg aanraden!

Bryce Canyon

Na Page rijd je verder naar een van de bekendste plekken van de Amerikaanse Westkust: Bryce Canyon National Park. Dit prachtige park met zijn oranje rotspieken is heel overzichtelijk en heeft dan ook niet heel veel tijd nodig. Maar je mag hem zeker niet overslaan! Als je kiest voor een accommodatie in de buurt van het park, is één overnachting voldoende. Ben je van plan om verschillende wandelingen te gaan maken? Dan kun je beter iets langer blijven.

Zion

Bryce is onlosmakelijk verbonden met dat andere prachtige National Park in Utah: Zion National Park. De afstand tussen Bryce en Zion is slechts 120 kilometer, ongeveer anderhalf uur rijden. Waar je bij de Grand Canyon en Bryce Canyon voornamelijk ‘de bovenkant’ van de kloof bezoekt, bevind je je in Zion NP juist op de bodem van de kloof.

Je hebt dan ook voortdurend hoge rotswanden om je heen, die prachtig groen zijn door al het mos en de beplanting. In Zion kun je ook in het park zelf overnachten, maar aan de rand van het park zijn er ook genoeg mogelijkheden. Zelf kozen wij voor een hotel in Springdale. Vanaf daar rijdt er een shuttlebus naar het park, ideaal!

Las Vegas

Na al dat natuurschoon is het weer tijd voor een stad. En wat voor één: Las Vegas! Je rijdt van Utah naar Nevada, de laatste nieuwe staat die je op deze reis zal aandoen. Heb je genoeg tijd, bezoek dan onderweg nog even Valley of Fire State Park, een mooi stukje natuurschoon op een uurtje rijden van Vegas.

Las Vegas, you either love it or hate it. And I love it! Tijdens deze reis verbleven we hier twee nachten. Wat ik lang niet genoeg vond, dus zijn we hier in latere reizen nog meerdere keren teruggekomen.

Een betaalbaar hotel aan The Strip in Las Vegas is het Flamingo Las Vegas. Ga voor (minimaal) een Go Room en je hebt het echte over-the-top Vegas-gevoel, zonder de hoofdprijs te betalen.

Death Valley

Na de gekte van Las Vegas zoeken we de rust weer op in de woestijn. Een rit van zo’n tweeënhalf uur brengt je naar Death Valley National Park, het heetste, droogste en laagst gelegen National Park van Amerika. Het is erg bijzonder om in het park zelf te overnachten en op die manier te kunnen genieten van de mooie zonsondergang en -opkomst.

We kozen zelf voor een kamer bij het gezellige Stovepipe Wells. De tweede optie is Furnace Creek. Als je vanuit Las Vegas via Shoshone en de 178 rijdt, kom je op weg naar Stovepipe Wells of Furnace Creek al meteen langs Badwater en Devil’s Golf Course. Ook kun je dan over Artist’s Drive rijden en het mooie uitzicht bij Zabriskie Point bekijken. Op deze manier heb je in principe maar één overnachting in Death Valley nodig.

Lee Vining

Van de bloedhete woestijn rijden we weer naar bosrijk gebied. Wij kozen voor een overnachting in Lee Vining, voor we Yosemite gingen bezoeken. Op deze manier maak je geen hele lange rijdagen. De rit van Death Valley naar Lee Vining duurt zo’n vier uur en om van hier naar Yosemite Valley te rijden heb je nog ongeveer twee uur extra nodig. Of iets langer, als je veel stopt onderweg om van het natuurschoon te genieten! Bij Lee Vining zelf kun je Mono Lake bezoeken, een zoutmeer vol grillige zoutpilaren.

Yosemite

En dan… op naar Yosemite National Park! Nog altijd een van mijn favoriete National Parks in de VS. Vanuit Lee Vining rijd je via de Tioga Pass naar Yosemite Valley. Wij verbleven hier twee keer in een tent in Curry Village, in de Yosemite Valley. Dit is niet de meest comfortabele accommodatie, maar er gaat niks boven het gevoel van overnachten middenin een National Park.

En de bearbox voor je deur, waar al je etenswaren in opgeborgen moeten worden, voegt ook wel wat toe aan de beleving. (Neem wel van thuis een slotje mee voor de box, anders moet je die voor een toeristenprijs kopen in het lokale winkeltje.) Voor Yosemite zou ik je aanraden om twee of drie nachten te boeken. Wij bleven er twee en dat was voldoende voor een eerste keer, en voor het bekijken van de highlights.

San Francisco

Na Yosemite begeven we ons weer naar San Francisco. Als je via Mariposa Grove rijdt, kun je je onderweg nog vergapen aan een laatste natuurwonder: gigantische sequoiabomen. Vanaf hier is het nog zo’n vier uur rijden voor je weer in San Francisco aankomt en het rondje compleet is. Als je hier net als wij in het begin van je reis maar één nacht hebt geslapen, moet je zeker nog wat overnachtingen aan het eind plannen. In San Francisco zelf is ontzettend veel te zien, zoals de Painted Ladies, Pier 39 en het gevangeniseiland Alcatraz.

Het voordeel van een roadtrip met dezelfde start- en eindlocatie, is dat je geen drop-off kosten hoeft te betalen bij de autohuur. Als je kiest voor een one-way route is dat vaak wel het geval.

Het bericht Voorbeeldroute: rondreis West-Amerika verscheen eerst op TheStates.nl.

Best Western Glenwood Springs

Na het ontbijt in ons hotel, Best Western Antlers in Glenwood Springs, gaan we op weg naar Hanging Lake. Nou ja, om te beginnen naar de parkeerplaats bij de start van de hike. Dit schijnt een van de populairste hikes van Colorado te zijn en dat was te merken. De parkeerplaats is vol. Er staat een klein rijtje wachtende auto’s en een aantal rangers om het verkeer in goede banen te leiden. Na zo’n 25 minuten zijn wij aan de beurt om te parkeren en kunnen we op pad.

Het schijnt een redelijk pittig tochtje te worden, dus we hebben ons goed voorbereid. Water en snacks in de rugzak, pet op het hoofd en factor 30 gesmeerd, ik ben er klaar voor! Al nemen we de warnings enigszins met een korreltje zout, ze kunnen goed overdrijven hier tenslotte. Volgens een van de rangers zou het ongeveer 45 minuten duren om bij het meer te komen, zo’n 2 uur roundtrip, dus wij gaan er vanuit dat we wel wat sneller zullen zijn. Dat was best een foute inschatting, we hebben er uiteindelijk anderhalf uur over gedaan. Over alleen de heenweg :-S

Pittige klim

Het is een pad van (slechts) 1.2 mijl, maar het gaat steil omhoog, over zandpaden, keien, rotsen en boomstronken. Het is echt een flink pittige klim. En het is ook nog best warm, wat het er niet makkelijker op maakt. Maar met de nodige uitpufmomenten onderweg en dankzij de prachtige omgeving is het wel vol te houden. Het ‘hangende’ meertje waar het uiteindelijk om gaat, is helemáál prachtig. Uiteindelijk was het de zweetdruppels en, ongetwijfeld, spierpijn morgen meer dan waard.

Aan één kant van het meer ligt een boardwalk met verschillende brede delen en meerdere bankjes, vanwaar je op het meertje en de watervallen aan de overkant kijkt. Het water van Hanging Lake is knalblauw en heel helder, waardoor je de vissen voor je voeten ziet zwemmen! Een prachtig fotogeniek plekje dus en perfect om een (half) uurtje uit te puffen van de wandeling, voor je begint aan de terugtocht.

Naar beneden gaat iets sneller, dit doen we in ongeveer een uur. Afdalen lijkt een stuk makkelijker dan klimmen, maar we moesten hierbij goed opletten om niet te struikelen. En het is vrij pittig voor de minder getrainde beenspier…

Terugweg

We zijn niet de enigen die het een pittige tocht vinden. Op de terugweg komen we veel mensen tegen die vroegen hoe ver het nog is naar het eindpunt. De eersten kunnen we nog blij maken met de mededeling dat ze er bijna zijn, maar hoe meer we afdalen, hoe meer we de wandelaars moeten teleurstellen…

Als je van plan bent deze wandeling te gaan doen, houd er dan dus rekening mee dat je echt even onderweg bent, en neem een ruime hoeveelheid eten en drinken mee. Maar het is absoluut de moeite waard!

Het bericht Hanging Lake Colorado verscheen eerst op TheStates.nl.

Dag 8: Capitol Reef -> Bryce

We hadden weer een hotelontbijtje inbegrepen, dus vol goede moed togen we vanmorgen met onze breakfastvoucher richting het hotelrestaurant. Helaas zakte de moed ons snel in de slippers, want het ontbijt zag er hier echt niet uit. Ze hadden niet eens bagels :( We hebben dus maar wat toast gegeten en een kopje koffie gedronken en zijn er toen snel vandoor gegaan.

Vandaag stond de rit naar Bryce op het programma, via de UT12, die de mooiste highway in Utah wordt genoemd. En hij was zeker mooi! Nu nog een beetje meer dan de rest van het jaar, want de herfst is hier ook begonnen en veel bomen waren al geel en oranje.

Onderweg hebben we het taartje van gisteren opgegeten (LEKKER), koffie gedronken bij Kiva Koffeehouse met een mooi uitzicht op de omgeving en alsnog een bagel creamcheese, over een weg gereden met aan beide kanten een enorme afgrond en versteende bomen bekeken in Petrified Forrest.

Toen waren we aangekomen bij Bryce en ons hotel dat hier vlakbij de ingang van het park zit, Ruby Inn. We werden verwelkomd door een Filipijnse seizoenskracht die tijdens het inchecken met haar moeder/nicht/Filipijnse collega aan het bellen was, nogal wat anders dan de hartelijke Amerikaanse ontvangst die we gewend zijn. Aangekomen op onze kamer bleek de badkamer niet zo schoon, dus hebben we even gevraagd of die alsnog/nogmaals gepoetst kon worden. We gingen zelf ondertussen vast Bryce in, waar we verschillende viewpoints bekeken hebben en tussen de wolken door een soort van zonsondergang hebben gezien. Het was vandaag niet zo heel warm meer en aan het eind van de middag werd het echt koud, dus lang hielden we het niet uit buiten de auto…

Terug in het hotel bleek de tablet van de kamer verdwenen (dit was het enige dat we op de kamer hadden gelegd, de rest zat nog in de auto). Receptie gebeld, bleek dat de schoonmaker die de badkamer (opnieuw?) had schoongemaakt, dacht dat de vorige kamerbewoners hem hadden laten liggen. Wonderlijk, want wij hadden tenslotte al ingecheckt. Gelukkig hadden we hem snel weer terug, maar samen met de andere akkefietjes waren we inmiddels best wel behoorlijk ontevreden over dit hotel. Op weg naar ons avondeten zijn we dus nog even gestopt bij de receptie, waar we een hartig woordje hebben gesproken met de manager, die ons vervolgens een volledige refund heeft gegeven. Nu dus een nachtje slapen Hollandse stijl, voordelig gratis lekker goedkoop.

Voor het diner hebben we maar even op Tripadvisor gekeken, want het restaurant bij het hotel durfden we niet meer aan. In de buurt zat een restaurantje dat nummer 1 (van 6…) werd gerankt, dus hier zijn we heengegaan en dat was prima.

Dag 9: Bryce -> Zion

Prima geslapen tijdens onze goedkoopste hotelovernachting van de vakantie. Na het uitchecken gingen we op weg naar de Subway voor een ontbijtje waarmee we meteen weer eens wat groenten binnenkregen. Om deze gezondheid te compenseren hebben we ook wat koekjes meegenomen. Met de coffee to go reden we weer Bryce in. We wilden deze vakantie wat meer van het park zien dan de vorige keer, dus stond er een kleine wandeling tussen de hoodoos op de planning.

Dit bleek een best wel steil pad en niet iedereen in ons gezelschap had daar even veel zin in, dus zijn we een stuk naar beneden gelopen en daarna weer omgekeerd. Vooral de terugweg brandde flink in de benen, dus dit was niet zo’n slechte beslissing.

Vervolgens zijn we nog naar een ander viewpoint gereden, waar je weer een heel ander uitzicht had. Als je geen trails wilt wandelen, ben je in Bryce verder redelijk snel klaar, dus hierna gingen we richting Zion. Ik had een alternatieve route gezien die door het bos ging in plaats van over de snelweg, dus die hebben we gereden. Het was erg de moeite waard, de rit was weer prachtig!

Rond half drie kwamen we aan bij het hotel in Hurricane (een stukje van Zion af, maar de hotels vlakbij waren vol of hysterisch duur). Nadat we hadden ingecheckt, bleken we een beetje een klein kamertje te hebben. Toch maar even bij de receptie geinformeerd of er misschien een grotere kamer beschikbaar was. Vannacht zaten ze vol, maar morgen kunnen we verhuizen (we zitten hier twee nachten), dus dat is prima.

Grote verrassing van dit plaatsje is dat er een Walmart zit, dus de rest van de middag hebben we daar en aan het zwembad doorgebracht. We hebben morgen tenslotte de hele dag voor Zion.

Een leuke locatie voor het diner vinden was nogal een uitdaging, omdat er hier eigenlijk alleen maar fastfoodketens zitten. Gelukkig vonden we dankzij Tripadvisor een klein pareltje, namelijk een vader en dochter met een houtskooloven langs de weg, die heerlijke pizza’s verkochten. Ze namen eigenlijk geen bestellingen meer aan toen wij aankwamen, maar toen ze hoorden dat we uit Nederland kwamen en heeeel graag hun pizza wilden proberen, waren ze zo lief om toch nog een Margherita voor ons te klussen. We hebben ze dan ook de grootste fooi tot nu toe gegeven :)

Daarna wilden we nog wel even ergens zitten en een drankje doen. Er was een tentje verderop waar ‘beer and wine’ op de gevel stond, dus dat leek the place to be. Eenmaal binnen bleek dat ze in Utah geen drank mogen schenken zonder iets te eten erbij, dus namen we er maar een portie friet bij. De drankjes waren nogal een uitdaging. We wilden een gewoon biertje, Bud Light ofzo, maar de eigenaar (die ons bediende) ging helemaal los over het feit dat hier veel te weinig alcohol in zat, dat we een 0,75 liter fles Corona moesten nemen, dat was namelijk ECHT bier, etc etc etc. Erg bijzonder. Na kort beraad besloten we toch maar voorbij te gaan aan zijn advies en gewoon normaal bier te nemen (Coors in dit geval, Buds had hij sowieso niet). Vervolgens hebben we verwonderd zitten kijken hoe hij door de zaak liep te rennen, bij andere tafels rondhing, eten dat opgediend werd eerst aan andere gasten liet zien en nog wat andere vreemde activiteiten. Toen we wilden afrekenen, bleek de excuusfriet ook nog 5 dollar, dus hebben we snel het bedrag zonder fooi in het mapje gestopt en zijn we weggesneakt. (Geen fooi geven is hier echt not done, dus normaal doen we dat altijd wel, maar dan moeten ze niet zo achterlijk gaan doen natuurlijk).

Eenmaal op de kamer aangekomen, hebben we toch eens even gekeken wat voor beoordelingen deze tent eigenlijk had en dit was niet best. De gemiddelde score op Tripadvisor en Facebook was ongeveer een 1, met vooral veel klachten over de eigenaar, die over het algemeen als ‘maniac’ werd omschreven. Hij schijnt zelfs verguisd te worden door het hele dorp, omdat hij een stier met een te aanwezig scrotum op zijn dak had gemonteerd (hier heeft hij zelfs de LA Times mee gehaald: http://www.latimes.com/nation/la-na-ff-copper-bull-20150611-story.html)

Al met al ook wel weer een ervaring dus… Tot zover dag 9, morgen hopen we op nog een beetje mooi weer (de voorspellingen worden wat minder), zodat we Zion in kunnen.

Dag 10: Zion

Aangezien we twee nachten in dit hotel verblijven, hadden we vandaag de hele dag voor Zion. In dit park kun je wat makkelijker wandelen dan in bijvoorbeeld Bryce, dus vandaar de extra tijd. We hadden weer een ontbijtje inclusief bij het hotel, dus we konden weer beginnen met wafels. Helaas waren de zitplaatsen niet inclusief, er waren erg weinig tafels voor erg veel gasten. Maar na even wachten konden we dan toch plaatsnemen tussen de Japanners.

Vervolgens moesten we de koffers weer inpakken om van kamer te verhuizen. Dit was erg netjes geregeld, zelfs de housekeeping was al van onze move op de hoogte. We zitten nu in een wat grotere kamer, helemaal prima. Nadat we de nieuwe sleutels hadden gekregen, gingen we op weg naar Zion, ongeveer een half uurtje rijden hier vandaan. We parkeerden de auto bij het visitor center, waar we de shuttlebus konden nemen verder het park in. Net als de vorige keer zijn we eerst blijven zitten tot het verste punt (ongeveer veertig minuten) en weer een stukje terug, tot aan de Zion Lodge.

Toen werd het weleens tijd om een stukje te wandelen, dus hebben we de bus weer gepakt richting het eindpunt, wat ook het startpunt was van de Riverside Walk. Deze wandeling hadden we de vorige keer ook gedaan en die was erg mooi, dus dat wilden we nog wel een keer. Het was inderdaad weer een mooi stuk lopen, langs de rivier in de kloof. Bij het eindpunt van deze wandeling begon een andere trail, namelijk een wandeling door het water (de Narrows). De vorige keer zeiden we nog dat we dat de volgende keer wilden doen, maar daar waren we het nu niet helemaal meer mee eens. Al was het maar omdat het bordje ‘flooding’ op ‘possible’ stond (de een-na-laagste stand, maar toch). We hebben dus even gekeken hoe anderen zich in het water waagden, ik heb nog een eekhoorn uit een onbemande kinderwagen gejaagd (het lijken hier wel de apen uit de Apenheul, ze kruipen overal in voor eten) en toen zijn we weer omgekeerd.

Na weer een busritje naar het visitor center besloten we terug naar het hotel te gaan, de lucht was inmiddels onheilspellend grijs. Wasje gedraaid en een restaurantje opgezocht voor ‘s avonds. De pizzafamilie van gisteren werkte helaas niet op zondag en uiteraard gingen we niet terug naar de Maniac, maar onderweg van Zion naar het hotel hadden we iets anders gezien dat er leuk uitzag. Hier hebben we eerst grondig online onderzoek naar gedaan, maar de beoordelingen waren zeer positief, dus dat werd het.

Het restaurant heette Fort Zion en zag eruit als een grote tourist trap, met een soort oud dorpje nagebouwd voor kinderen, inclusief lama’s (?). Er was een winkeltje bij en een restaurant in westernstijl, wat er heel grappig uitzag. Hier bestelde ik een vegaburger (deze keer van zwarte bonen) en die was super lekker. Alles huisgemaakt, zelfs de broodjes. We konden het natuurlijk niet op en we moesten ook wat ruimte overhouden voor het huisgemaakte ijs waarover iedereen lovend was.

Voorafgaand aan het dessert hebben we even een rondje gemaakt door de winkel, waar ze naast alle toeristische prullaria ook een afdeling messen hadden. De eigenaar begon vervolgens een praatje over waarom ze toch echt wel guns nodig hebben in dit gebied (als je hier 911 belt duurt het een uur voor er iemand komt, zit wat in). Hij was erg enthousiast en bleef maar praten, waardoor de andere klanten moesten komen vragen of hij toevallig even tijd voor ze had, haha.

Een mooi moment voor ons om langs de ijsvitrine te lopen. We mochten eerst heel veel proberen, zodat we een weloverwogen keuze konden maken. Ik ging voor de minst zoete opties banaan/walnoot (zonder toegevoegde suiker, hoera) en vanille. Ik hoop dat het volgende hotel een gym heeft.

Dag 11: Zion -> Las Vegas

Sooooooow, we zijn nu even in een briljante hotelkamer terecht gekomen! We hebben een upgrade gekregen naar een Sky Suite, omdat de gewone kamers nog klaargemaakt moesten worden. Lekkaaaaah!

Maar goed, eerst natuurlijk vertrokken uit Hurricane, waar we de dag weer begonnen met een stoelendans om te kunnen ontbijten. Het ontbijt was tot half tien en we waren expres wat later gegaan dan gisteren (in de hoop te kunnen zitten, maar helaas), maar om tien voor half begon de ijverige medewerker alvast deuren dicht te doen en prullenbakken te legen, lekker gezellig. Kopje koffie maar meegenomen naar de kamer en de koffers weer ingepakt voor de laatste rit van de vakantie.

We stelden de TomTom in op Valley of Fire State Park, een park dat in de buurt van Vegas ligt en slechts een kleine detour was van de rechtstreekse route. Voor we het park inreden nog even gestopt voor de laatste coffee to go en wat donut holes (donutballetjes eigenlijk), we moeten het er tenslotte van nemen nu het nog kan.

Bij de parkingang stond geen mannetje deze keer, maar een paal met enveloppen. Je moest hier 10 dollar in doen en je gegevens op de envelop schrijven (nummerbord enzo) en ook op een flap die je er af kon scheuren en achter je raam leggen. Ik neem aan dat ze op basis daarvan kunnen controleren of je wel echt betaald hebt, maar waarschijnlijk alleen als ze je controleren wanneer je in het park bent. Je zag iedereen een beetje twijfelen of ze wel echt gingen betalen of gewoon doorrijden, maar wij brave borsten hebben natuurlijk gewoon 10 dollar in de envelop gestopt.

Na deze administratieve handeling konden we het park in, wat erg mooi was. De rotsen hadden weer net even een andere rode kleur dan die we eerder gezien hadden (maar dat kon ook komen door de regen, het weer was behoorlijk knaken). En we konden wat routes rijden waarlangs onder andere petroglyphen te zien waren.

Toen we alles gehad hadden, reden we naar de westelijke park entrance (we waren binnengekomen door de oostelijke), vanwaar het nog maar 41 mijl naar Las Vegas was. Hier werden we echter vriendelijk tegengehouden door een ranger, die vertelde dat de weg verderop was afgesloten wegens een flashflood. Er zat maar een ding op, het hele park door weer terugrijden en aan het begin weer de snelweg op… Jammerdebammer, uurtje omrijden dus.

Maar niet getreurd, het weer was nog steeds erbarmelijk, dus we misten geen zonuren aan het zwembad. Anderhalf uur later, om een uur of drie lokale tijd (de klok ging hier weer een uur terug), kwamen we aan bij Aria, ons hotel. De vorige twee keer zaten we in Flamingo, maar we wilden het nu wel iets luxer. En dat is gelukt. HA! Na een wandeling van twintig minuten van de parkeerplaats door het casino naar de incheckbalie, kregen we van de receptionist dus een upgrade van een deluxe kingroom die we hadden geboekt naar een Sky Suite in de speciale Sky Suites Tower, waar alleen de Sky Suites-gasten mogen komen. Een heerlijk stukje vipbeleving. Deze suites zijn inclusief eigen zwembad voor alleen de suitesgasten, lounge met hapjes en drankjes, gratis wifi, eigen concierge en nog wat van die vip-dingen die ik alweer vergeten ben.

Uiteraard zijn de gordijnen op afstand bedienbaar, net als alle lampen en we hebben een ‘goodnight’ knop, waarmee alles in een keer uit-/dichtgaat, erg handig. Toen we even rustig aan het bijkomen waren van al dit moois, werd er gebeld (ja, onze kamer heeft een deurbel), iemand die kwam controleren of de minibar nog in orde was (die is voorzien van en HOOP hapjes en drankjes, als je iets er langer dan 60 seconden uithaalt wordt het in rekening gebracht, haha). Een half uurtje later kwam de housekeeping langs, vragen of ze het bed moest opmaken (om vijf uur ‘s middags..?) en om chocolaatjes te brengen.

Oh ja, en we hebben cityview, dus we kijken niet op de strip, maar wel op de stad, wat ‘s avonds ook erg mooi is.

We besloten te gaan eten bij Bubba Gump, wat inmiddels een beetje traditie is geworden. We zijn er geweest in San Francisco, Chicago en New York, maar nog niet in Las Vegas, dus dat werd wel eens tijd. Het was helaas nog steeds aan het regenen, dus we moesten er tussen de druppels door naartoe, maar het was wel te doen.

Dag 12: Las Vegasss

We hebben/hadden drie volle dagen in Vegas, dus dat is erg relaxt. Inmiddels twee dagen achter de rug, dus morgen de laatste, en dan weer op naar Hollandia.

Voor het ontbijt gisteren begonnen we in de exclusieve vip luxury sky lounge, waar de complimentary koffie en chocoladebroodjes op ons lagen te wachten. Vervolgens nog even naar een koffietentje in het casino voor een aanvullende havermout voor mij, ontbijten met chocoladebroodjes is nog steeds niet echt mijn ding. Vervolgens te voet op weg naar American Eagle Outfitters. Het was nog best een eindje lopen, maar helemaal niet gek over de strip in het zonnetje.

In de shoppingmall hadden we de winkel snel gevonden en hebben we het een en ander ingeslagen. Bij het verlaten van de winkel kwamen we langs een Jamba Juice, dus ik heb ook meteen mijn kans op een fijne gezonde juice gegrepen. Met juice liepen we weer terug naar het hotel, waar we ons omkleedden om richting de pool te gaan. We hebben dus een ‘eigen’ pool voor alle gasten van de sky suites, waar het nog net even luxer is dan bij de plebspool. Bij de ingang kregen we een flesje water en werd ons verteld even te wachten, omdat een van de medewerkers ons zou helpen met het zoeken van een plek. Toen hij ons voor ging naar twee beschikbare bedjes (“shade or sun?”), liet hij nog even zien waar we het complimentary fruit infused water konden pakken. Op dezelfde plek stonden zonnebrand en aftersun, free to use uiteraard. Aangekomen bij een prima ligplekje haalde hij handdoeken voor ons en ging hij de bedjes klaarmaken. Een handdoekje uitspreiden om op te liggen, een handdoekje oprollen voor in de nek, een handdoekje opvouwen voor onder de voeten, “verder nog iets nodig?”. Euh nee, bedankt. Af en toe kwamen ze nog langs met wat refreshments. Valt best aan te wennen, al die luxe.

Na een paar uurtjes werd het tijd om ons klaar te maken voor de helikoptervlucht die voor ‘s avonds op het programma stond. We werden om half zeven bij het hotel opgehaald, iets te vroeg om vooraf te eten, dus hebben we wat complimentary broodjes, toastjes en kaasjes in de lounge gegeten.

Voor de vlucht werden we opgehaald met een comfortabele minivan, waar al wat mensen inzaten. We moesten ook nog langs een paar andere hotels voor we naar de North Las Vegas Airport reden waar de vlucht vertrok. Eerst nog even op de weegschaal en een glaasje champagne drinken (nou ja, na een paar slokken hadden we er wel weer genoeg van) en toen mochten we naar buiten, wachten tot de heli terugkwam van zijn vorige vlucht. Er pasten zes passagiers in, twee voorin en vier achterin. De slechtste plekken bleken rechts achterin, aangezien er wat mensen voor ons terugkwamen die flink aan het klagen waren dat ze op die plekken zaten en niks gezien hadden. Gelukkig zaten wij links achterin, waarbij je de hele vlucht zicht had op de strip.

Het was mijn eerste helivlucht ooit en het was best vreemd. Ik vond het ook behoorlijk scary, je zit toch in een best klein ding, bijna alsof je auto opstijgt… Maar het uitzicht was wel echt briljant. Alle lichtjes, de hotels van boven, alle kleuren, heel cool. Het was maar een kwartiertje, dus al vrij snel landden we weer bij het kantoor van 5 Star Helicopter Tours.

We werden teruggebracht naar het hotel en hebben de rest van de avond en beetje rondgelopen en her en der een dollar in een apparaat gegooid (wat gewonnen, wat verloren, dus per saldo nog steeds geen miljonair helaas).

Dag 13: Nog steeds Las Vegas

Met het MyVegasspel op Facebook had ik weer wat gratis buffetjes bij elkaar gespaard, dus konden we twee keer gebruikmaken van het ontbijt-/lunchbuffet en een keer van een dinerbuffet in ons hotel. We hebben hier de vorige keer ook een keer gegeten en dat was erg goed bevallen. En aangezien het nu ook nog in ons eigen hotel was, was het dit keer helemaal handig. Om een uur of elf waren we bij het buffet, dat op dat moment officieel al lunchbuffet was. Oftewel, pizza, sushi, tandoori etc. en ook nog een gratis biertje als we wilden. Dat hebben we allemaal maar even overgeslagen, er waren gelukkig ook nog meer voor ontbijt geschikte opties.

Na rustig de tijd te hebben genomen voor deze enorme consumptie-overdaad gingen we weer naar het zwembad, waar we een groot deel van de dag gebleven zijn. Naast de zon en het badje hebben we ook nog genoten van koude handdoekjes, verfrissingssprays en koele drankjes die ons werden aangereikt door ons, euh het, personeel.

Aan het eind van de middag begaven we ons weer naar de kamer, waar alle schoenen keurig recht waren gezet door de housekeeping. Voor het eten nog even een stukje over de strip gelopen en vast wat inkopen gedaan van ons lijstje van mee naar NL te brengen artikelen. Daarna weer terug naar het buffet, want ik had ook een avondbuffet bij elkaar gespeeld en we besloten daar ook vandaag gebruik van te maken. Het aanbod was iets anders dan bij de lunch, maar niet heel veel. Maar goed, geen probleem, we kozen nu wat andere dingen dan vanmorgen. We hadden verder wel even genoeg van de drukte beneden, dus de rest van de avond brengen we vooralsnog door op de kamer. Nog even bijtanken om de laatste dag morgen optimaal te kunnen benutten!

Dag 14: Last Vegas

Even een laatste verslag om de reis compleet te maken, vanuit het vliegtuig, maar uploaden wordt ongetwijfeld thuis (noot van de redactie: we zijn inmiddels inderdaad alweer anderhalve dag terug, maar nu pas ietsje uitgejetlagd). De laatste dag gisteren hebben we goed benut. We waren voor de derde keer in Vegas, maar nog nooit bij het bekende ‘Welcome to Las Vegas-bord’ geweest. Schande natuurlijk, dus we hadden ons voorgenomen daar nu ECHT een keer heen te gaan. Toch nog uitgesteld tot de laatste dag, maar na het derde en laatste gratis bij elkaar gespeelde buffet (het echte ontbijtbuffet deze keer, met zaaalige red velvet en carrot cake pancakes) pakten we dan echt de auto om in 4,5 minuut naar het sign te rijden. Zoals natuurlijk te verwachten viel, stond hier een rij mensen te wachten tot ze een selfie konden maken vanaf de grasmat ervoor. Iets aan de zijkant kon je er echter meteen bij en dat vonden wij prima genoeg.

Volgende halte was Downtown Las Vegas, ook een hotspot waar we nog niet eerder geweest waren. Hier vind je de wat oudere casino’s en Fremont Street, een overdekte straat waarvan het plafond bestaat uit lampjes. ‘s Avonds zijn hier allerlei projecties op te zien. Helaas alleen ‘s avonds dus, waardoor wij het moesten doen met de vergane glorie van de casino’s en een hoop halfnaakte en verklede types die probeerden wat dollars bij elkaar te schrapen met hun appearance.

Hier waren we aardig snel uitgekeken, dus haalden we de auto weer op bij de -gratis- valetparking en reden we weer naar ons hotel voor een laatst stukje poolbeleving. Helaas was ons upscale zwembad vandaag toegankelijk voor iedereen, dus het was er een stuk drukker dan de dagen ervoor. Gelukkig toch nog twee bedjes in de zon gevonden door de poolboy, zodat we nog even aan onze kleur konden werken.

Ik was er na een uurtje wel klaar mee, dus ik ging de koffers vast een beetje inpakken. Voor we op weg gingen naar het diner nog even langs de concierge, die voor ons heeft ingecheckt, boardingpassen geprint en de route naar de airport plus tankstation onderweg heeft uitgelegd. Heerlijk zo’n service.

We wilden gaan eten bij de Cheesecake Factory, ook een klassieker waar we nog nooit geweest waren. Deze zit in Ceasars Palace en we hadden niet zo’n zin om te lopen, dus besloten we een taxi te nemen. Klein stukje, dus duur kon het niet zijn. Helaas troffen we een ietwat intellectueel uitgedaagde chauffeur, die vol de traffic jam inreed (“Oh, als ik dat had geweten was ik wel anders gereden”, tuurlijk, dit is je eerste ritje over de Strip ooit zeker). Vervolgens wilden we hem per credit card betalen, wat bij nader bestuderen van het bedrag drie dollar bleek te kosten. Jaja. Dan maar contant, met historisch weinig fooi.

Bij de Cheesecake Factory hebben ze uiteraard cheesecake, maar ook gewone gerechten. Erg veel zelfs en volgens de recensies van goede kwaliteit, plus betaalbaar. Het was mijn laatste kans op een veggieburger, dus die kon ik natuurlijk niet laten liggen (de skinny variant deze keer, zonder kaas en met sla in plaats van friet). Erg lekker en voor de verandering van prima formaat, wat hier erg goed uitkwam, want daardoor hadden we zowaar nog ruimte voor een dessert. Je kan de Cheesecake Factory natuurlijk niet verlaten zonder cheesecake gegeten te hebben, dus we hebben een stukje gedeeld en het was erg lekker.

Naast het restaurant zat mijn Amerikaanse allerlievelingswinkel Bath & Bodyworks, dus daar hebben we ook nog even ingeslagen. Toen werd het wel eens tijd om terug te gaan (te voet deze keer, de taxi gingen we maar niet meer doen). Onderweg konden we nog een showtje meepakken van de dansende fonteinen voor het Bellagio.

Vanmorgen ging de wekker om half zes. Uitgecheckt, auto opgehaald bij de valet, getankt, auto gedropt bij het rental station, shuttlebusje naar de terminal en boarden voor vlucht 1. Helaas was deze al een half uur vertraagd voor het boarden en daar kwam nog een half uur bij toen we er al inzaten, iets met slecht weer in ons tussenstation Philadelphia. We hadden maar twee uur en tien minuten voor de overstap, dus dat werd wat krap. Bij het landen in Philly werden we inderdaad omringd door buien en zwarte wolken. “We barely made it before the storm”, aldus de piloot. Heerlijk bemoedigend. Door alle vertragingen was er geen gate voor ons toestel en duurde het dus ook nog even voor we eruit konden. Toen hadden we nog tien minuten om bij de volgende gate te komen en veertig minuten voor onze connection zou vertrekken. Gelukkig was het niet ver lopen en kwamen we een paar minuten voor het boarden begon bij de gate aan.

Toen we in het volgende toestel zaten, bleek het luchtruim boven New York net afgesloten en konden we weer niet weg. Volgens de piloot kon dit wel een uurtje duren. Top. Gelukkig was het wat korter en konden we een half uur later toch opstijgen. Nu dus in de lucht, nog een paar uurtjes te gaan voor we weer in The Netherlands aankomen.

Hier vind je deel I van het reisverslag.

Het bericht DEEL II – Reisverslag rondje Las Vegas, sept-okt 2015 verscheen eerst op TheStates.nl.